SMART WENT CRAZY - Meridian Arts Ensemble

Het Meridian Arts Ensemble (MAE) is een koperblaaskwintet (2x trompet, hoorn, trombone, tuba) en is voor Smart Went Crazy uitgebreid met een drummer/percussionist. De cd bevat 20 tracks, waaronder 5 van Zappa, 1 van Jimi Hendrix, 1 traditioneel Afro/Cubaans stuk en werk door 5 anderen, variŽrend van modern klassiek tot jazz. Hendrix zonder gitaar klinkt toch nooit zoals het zou moeten zijn, dat geldt voor MAE en ook voor het Kronos (strijk)kwartet. Door beide ensembles leuk gedaan, maar geef mij maar Jimi zelf (of Zappa). Het FZ-oeuvre bestaat uit: Big Swifty, Harry You're A Beast, The Orange County Lumber Truck, T'mershi Duween en Dupree's Paradise; totaal ca. 10 minuten (van de 72.30). FZ heeft zelf het MAE aan het publiek aanbevolen en terecht. De muziek mag er zijn. Big Swifty knalt er in hoog tempo uit en is daardoor meteen een openingsvoltreffer. Alle FZ-stukken worden pittig gespeeld en lopen naadloos in elkaar over. Ondanks het korte tijdsbestek is er ruimte voor een trombonesolo in Big Swifty en trompetsolo in Dupree's Paradise. De rest van de cd heeft een andere klankkleur en weinig of geen slagwerk, maar biedt uitstekende muziek. De opnamen vonden plaats in maart '93 in de RaphaŽlpleinkerk in Amsterdam en zijn uitgebracht op (het Nederlandse) Channel Crossings. Zowel cd als boekje zijn uitstekend uitgevoerd.

ZAPPA'S UNIVERSE - A Celebration of 25 Years of Frank Zappa's Music

Een mooie verpakking zit er ook om de cd Zappa's Universe - A Celebration of 25 Years of Frank Zappa's Music. Over de cd zelf heb ik wat gemengde gevoelens. Het klinkt allemaal uitstekend, maar door de wat merkwaardige opzet heb ik vaak het idee dat ik naar een bootleg zit te luisteren. Mijn kritiek richt zich voornamelijk op het niet in elkaar overlopen van de tracks: een track eindigt, een nieuwe nummer wordt ingezet en vervolgens weggedraaid (FADE!). Dat gebeurt te vaak en doet afbreuk aan de cd, maakt nieuwsgierig naar de weggevaagde nummers. Op deze manier kom je niet echt lekker in de muziek en dat is jammer. Deze cd biedt in 68 minuten een weerslag van de twee Universe-dagen in New York, 1991, die in eerste instantie door FZ bijgewoond zouden worden, maar waar zijn ziekte helaas een stokje voor stak. Wel aanwezig waren o.a. Mike Keneally (de grote gangmaker), Scott Thunes, Morgan Agren en Mats Oberg, Steve Vai (2 tracks), Dweezil (1 track - samen met Vai) en Dale Bozzio (introrap); bijgestaan door de a-capella groepen The Persuasions en Rockapella en het Orchestra of Our Time o.l.v. Joel Thome (organisator/arrangeur en samen met FZ uitzoeker van het gespeeld materiaal). De cd telt 14 hele tracks met een aardig (niet het beste) overzicht van FZ's muziek: Elvis, Brown, Jazz D. Part Hats, Inca Roads, Moggio, Nite School, Echidna's Arf, Hungry Freaks, Heavenly Bank, The Meek (beiden a-capella), Waka Jawaka, Sofa (Vai), Dirty Love (Vai/Dweezil) en Hot Plate (intro Dale). Volgens Mike Keneally valt de cd tegen, maar de nummers klinken best goed, alhoewel ik moet opmerken dat de meeste tracks een meer rock-achtig karakter hebben en de puntige FZ gitaarsolo's ontberen. FZ-werk spelen is echter een ondankbare taak; zo zat ik b.v. tijdens de Zappadag niet echt te wachten op The Madmen, die (weliswaar enthousiast) lieten horen hoe je FZ-nummers als blues kunt spelen; "Blues is not dead, it just sounds weird!" De muziek op Zappa's Universe klinkt FZ-getrouwer, maar dan mis je toch weer de precisie van Zappa's uitvoeringen. Hoe dan ook, het is een aardige cd voor erbij, echter meer voor de sfeer en het gebaar dan dat je er nu echt een waardevol document bij hebt.

PROPHETIC ATTITUDE - Le Concert Impromptu & Bossini play Frank Zappa

Bovengenoemd, Frans blaaskwintet (fluit, hobo, klarinet, hoorn, fagot), onder supervisie van Jean-Michel Bossini, heeft een 16-tal Zappa composities op CD uitgebracht. Daaronder zijn 'klassiekers' als Twenty Small Cigars, Uncle Meat, King Kong, maar ook minder voor de hand liggende werken als The Black Page, Outside Now Again en Mr. Green Genes. Wat ik merkwaardig vind is dat er niets op staat van Times Beach, een werk voor blaaskwintet. Te moeilijk?

Volgens de oerlelijke CD-cover mogen we het volgende verwachten: "It would be hard to imagine a more respectful tribute - we travel through the world of Zappa via slaps, pizzicati, sounds from reeds, tutti, soli, born on the wings of all sorts of surprises - in the sounds, the rhythm, the humour, the classical touches... Here is the creative energy of Rock in the process of being transformed, snaking sinuously and voluptu≠ously across our landsca≠pe, thanks to the dynamic inspiration of Le Concert Impromp≠tu."

Ondanks deze wervende kreten vond ik in eerste instantie de CD wel erg veel en erg veel van hetzelfde. Een blaaskwintet is nu eenmaal beperkt van klank, niet zo agressief of dynamisch zonder het voor Zappamuziek bijna verplichte slagwerk (iets dat ook het Meridian Arts Ensemble al ontdekt heeft). Ik was dan ook van plan de CD terzijde te leggen als een minder geslaagd Zappa-avontuur. Toch... Na vaker draaien, wellicht wat vertrouwder raken met de manier van vertolken 'ontdekte' ik toch heel wat dynamiek en humor. De diverse interacties tussen bv. fagot en klarinet en het soms wel erg verbluffende fagotspel. Ik ben de laatste tijd geneigd wat genuanceerder over de CD te denken en vind er toch wel heel erg mooie vertolkingen op staan, bv. Uncle Meat, Peaches, Outside Now Agian en ook wel The Black Page. Blijft staan dat het veel is. Ik kan me voorstellen dat het leuker is een CD te maken met klassieke FZ-vertolkingen door diverse ensembles en dito bezettingen. Volgens mij komt dat iedereen, maar vooral de muziek ten goede. Suggesties: King Kong door percussie-ensemble, The Black Page door een flink met doedelzakken toegeruste Schotse drumband of een Afrikaanse slagwerkgroep, Twenty Small Cigars door strijksextet (strijkkwartet met 2 contrabassen), enz. Nog suggesties?

Wat Prophetic Attutide betreft: hou je een beetje van een wat rustiger uitgevoerde, klassieke FZ, dan mag je deze niet missen. Ondanks de hoeveelheid (kwantiteit) is er heel wat te genieten (kwaliteit), maar je moet er wel oren naar hebben.

 Alle artikelen © Paul Lemmens, 1990-2002 / 2008