WEASELS RIPPED MY FLESH



Neon Park's voorbeelden voor het maken van de hoes. Park kreeg Man's Life van Zappa met het idee daar een hoes van te maken.
In eerste instantie werd de hoes geweigerd bij de drukkerij...

 






  1. Didja Get Any Onya?
  2. Directly From My Heart To You (Penniman)
  3. Prelude to the Afternoon of a Sexually Aroused Gas Mask
  4. Toads of the Short Forest
  5. Get a Little
  6. The Eric Dolphy Memorial Barbecue
  7. Dwarf Nebula Processional March & Dwarf Nebula
  8. My Guitar Wants To Kill Your Mama
  9. Oh No
  10. The Orange County Lumber Truck
  11. Weasels Ripped My Flesh


    released: february 1970

FZ: lead guitar and vocal on My Guitar
Ian Underwood: woodwinds & keyboards
Bunk Gardner: (electric-) woodwinds
Motorhead Sherwood: baritone sax, snorks, interruptions
Buzz Gardner: trumpet, flugelhorn
Roy Estrada: electric bass, vocals, vocal on Gas Mask
Jimmy Carl Black: drumset
Art Tripp: second drumset
Don Preston: piano, organ, electronic effects
Ray Collins: vocal on Oh No
Don "Sugar Cane" Harris: electric violin and vocal on Directly From My Heart To You
Lowell George: rhythm guitar and vocal on Didja Get Any Onya?
Weasels Ripped My Flesh is een van de tien elpees uit een project waar Zappa eind jaren zestig samen met Playboy Magazine (als uitgever) mee bezig was. Uiteindelijk kreeg hij dat project niet van de grond. Zappa, op dat moment Mother-loos, bracht daarom in februari 1970 deze plaat uit. Het is een verzameling nummers uit de jaren 1967-1969. Veel live werk, maar ook studionummers en: een combinatie van die twee. Zappa was in die tijd al volop bezig met het 'mengen' van studio en livetracks tot een nieuw geheel. Na alle voorgaande platen was Weasels een heel sobere met nauwelijks informatie. Op de achterzijde van de hoes wel een Zappa- in drievoud! - die je behoorlijk nadrukkelijk aankijkt.
Het is mijns inziens een van de sterkste platen uit de beginperiode. Lang niet begrepen door iedereen; het is namelijk geen gemakkelijke plaat. Meezingers aan de ene kant, maar volop experimenten, vooral in maatwisselingen, aan de andere kant. Als je daar eenmaal doorheen bent biedt juist deze plaat een uitstekend beeld van waar Zappa met zijn Mothers in de beginperiode mee bezig was. Opvallend is overigens de grote hoeveelheid aan akoestische gitaar elementen, iets waarvan zappa in die tijd beweerde niet mee bezig te zijn. Zappa is vermoedelijke de enige artiest die wegkomt met een oorverdovende orgie aan geluid in de slottrack, maar het werkt wel!

German lp-cover...

 

tekst 2010 Paul Lemmens
pics: ZFT