WAKA/JAWAKA & THE GRAND WAZOO

Tracks on Waka/Jawaka

1. Big Swifty
2. Your Mouth
3. It Just Might Be a One Shot Deal
4. Waka/Jawaka

1972

Tracks on The Grand Wazoo

1. The Grand Wazoo
2. For Calvin (and his next two hitch hikers)
3. Cletus Awreetus Awrightus
4. Eat That Question
5. Blessed Relief

1972

Inside Cover

Musicians on Waka/Jawaka:
  • Frank Zappa: lead guitar, percussion, electric bed springs
  • Tony Duran: slide guitar, vocals
  • George Duke: ring-modulated & echoplexed electric piano, tack piano
  • Sal Marquez: trumpet, vocals, flugelhorn, chimes
  • Erroneous (Alex Dmochowski): electric bass, vocals, fuzz bass
  • Aynsley Dunbar: drums, washboard, tambourine
  • Chris Peterson – vocals
  • Joel Peskin – tenor sax
  • Mike Atschul: baritone sax, piccolo, bass flute, bass clarinet, tenor sax
  • Jeff Simmons: Hawaiian guitar, vocals
  • Sneaky Pete Kleinow: pedal steel guitar
  • Janet Ferguson: vocals
  • Don Preston: piano, Mini-moog
  • Bill Byers: trombone, baritone horn
  • Ken Shroyer: trombone, baritone horn
  • Gerry Sack: muted maracas
Musicians on The Grand Wazoo:
  • Frank Zappa: lead guitar, percussion, vocals
  • Mike Altschul: woodwinds
  • Bill Byers: trombone
  • Chunky (Lauren Wood): vocals
  • Lee Clement: percussion
  • George Duke: keyboards, vocals
  • Earl Dumler: woodwinds
  • Aynsley Dunbar: drums
  • Tony Duran: guitar, bottleneck guitar
  • Erroneous (Alex Dmochowski): bass
  • Alan Estes: percussion
  • Janet Neville-Ferguson: vocals
  • Fred Jackson, Jr.: woodwinds
  • Sal Marquez: multiple trumpets, vocals, brass
  • Joanne Caldwell McNabb: vocals, brass, woodwinds
  • Malcolm McNabb: trombone, horn, trumpet in D
  • Janet Neville-Ferguson: vocals
  • Tony Ortega: woodwind
  • Joel Peskin: saxophone, woodwinds
  • Don Preston: Mini-moog
  • Johnny Rotella: woodwinds
  • Ken Shroyer: trombone, brass, contractor and spiritual guidance
  • Ernie Tack: brass
  • Ernie Watts: tenor saxophone, C Melody Saxophone (the "Mystery Horn") solo on "Cleetus Awreetus Awritus", woodwinds
  • Robert Zimmitti: percussion
  • Gerry Sack: phantom tambourine
Waka/Jawaka en The Grand Wazoo zijn twee projecten die je onder een paraplu zou kunnen houden. Op beide zijn bigband-achtige arrangementen te horen. Op Waka werd meer 'gemultiplied' dan op Wazoo. Deze laatste klinkt behoorlijk vol en heeft meer de typische klankkleur en muzikale opzet van een bigband, Waka maakt daarentegen meer gebruik van wat vastere thema's. Op Waka is een grote rol weggelegd voor trompettist Sal Marquez, op Wazoo is Fender Rhodes-pianist George Duke meest prominent aanwezig. Zo'n jazzplaat was toen natuurlijk helemaal zijn ding. Beide platen zijn ondanks enkele songs min of meer instrumentaal te noemen; de muziek overheerst. Dat de platen goed moesten klinken blijkt uit de gekozen muzikanten, veelal professionele studiomusici die hun sporen ruim verdiend hadden. Opvallende namen zijn Sneaky Pete, die voornamelijk in de country-rock-hoek (Flying Burrito Bros) te vinden was, de tijdelijke terugkeer van Jeff Simmons (die was opgestapt bij de opnamen van 200 Motels); Janet, de groupie die ook een rolletje had in diezelfde 200 Motels en dan op Wazoo jazzcoryfee Ernie Watts. Na het vocale werk van Mark en Howie, de Fillmore, 200 Motels en Band from L.A.-platen waren Waka en Wazoo twee in een nieuwe richting, Hot Rats (2) voor Waka en bijna pure jazz voor de Wazoo. Voor sommige fans een verademing, voor anderen moeilijke kost. Maar bij Zappa wist je het nooit en juist dat maakte zijn werk zo aantrekkelijk. Eat that Question! De grote band was kort op toernee, de Wazoo toer, gevolgd door een petit Wazoo. Gelukkig zijn daar inmiddels allemaal opnamen van op cd gezet: Imaginairy Diseases en Live Wazoo. De oefeningen zijn te horen op Joe's Domage. Als je wat meer van de jazz-elementen in Zappa's muziek houdt zijn deze platen essentieel. Hou je meer van droll humor en poverty, dan is deze muziek niet heel geschikt. Overigens heeft Cal Schenkel op de hoes van Wazoo heel wat clues verborgen. Alleen dat al... Nog wat info: Waka was in Finland populair; de Wazoo is een grote hoorn die het vijandig leger omver blaast (dit volgens de bijbehorende tekst, volgens Greg Russo komt de naam van Le Grand Oiseau - grote vogel. Ik zie het verband niet zo).  Ik zie meer een soort Varèse-achtige benadering, een leger dat korte mette maakt met de violen ten gunste van de koperblazers en natuurlijk het slagwerk. In het blokje bovenop de vallende pilaar aan de voorzijde hebben nogal wat verschillende logo's gestaan, steeds die van de maatschappij die de plaat/cd uitbracht. Op Wazoo staan heel wat verwijzingen naar Uncle Meat en/of het boekje daarvan. Het plantje staat ook op de hoes van Waka. Voor de laatste cd-release zijn de tracks gewisseld; de lp begon met Calvin en dan de Wazoo, op kant Calvin is opgedragen aan Cal(vin) Schenkel. Na dit project werd het weer tijd voor iets heel anders en die verwachting werd met Overnite Sensation helemaal waar gemaakt.

words 2010 © paul lemmens
pics 2010 © ZFT