THEM OR US






  1. The Closer You Are
  2. In France
  3. Ya Hozna
  4. Sharleena
  5. Sinister Footwear II
  6. Truck Driver Divorce
  7. Stevie's Spanking
  8. Baby Take Your Teeth Out
  9. Marque's Son's Chicken
10. Planet of my Dreams
11. Be in my Video
12. Them or Us
13. Frogs with Dirty Little Lips
14. Whippin' Post

Frank Zappa: lead guitar, vocals, insinuations
Steve Vai: guitar, guitar solo (3), 1st solo (7)
Ray White: rhythm guitar, vocals
Ike Willis: rhythm guitar, vocals
Tommy Mars: keyboards
Bobby Martin: keyboards, sax, harmonica (2), vocals
Ed Mann: percussion
Arthur Barrow: bass (1, 2, 3, 13
Scott Thunes: bass (4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 14), mini-moog (12)
Chad Wackerman: drums
Johnny 'Guitar' Watson:
vocals (2)
Napoleon Murphy Brock: vocals (2, 3)
Moon Zappa:
vocals (3)
George Duke:
vocals (3), piano (10)
Dweezil Zappa: guitar solo (3), 2nd solo (7)
Roy Estrada: vocals (7)
Thana Harris:
vocals (8)
Bob Harris:
vocals (8)
Patrick O'Hearn: bass (10)
Brad Cole: piano (11)
Them or Us zou je een soort receptenboek kunnen noemen uit Zappa's keuken (om in beetje in stijl te blijven). De dubbel-lp bevat zo ongeveer alle elementen van doo-wop (The Closer You Are), tot prachtige Zappa-instrumentals (Sinister Footwear), mooie gitaarsolo's (Truck Driver, Marque Son) en deviaties in de vorm van Whippin Post. Daartussen de nodige humor, sarcastische opmerkingen voor iedereen en alles, de bevindingen van Laurel Fishman's seksleven (Stevie's Spanking) en een soort plotselinge bewustzijn in het kader van het zijn van de Patras Familias, omdat bijna de hele familie opduikt (dit waarschijnlijk na het succes van Moon met Valley Girls). De basis van de tracks bestaat uit live-opnamen, in de studio bewerkt, aangevuld, etc. Dat is meteen de verklaring van het grote aantal musici uit verschillende perioden.
Them or Us ontleent de titel aan de steeds grotere invloed van religie in de USA (anno 1984) en er aldus langzamerhand twee kampen ontstonden. Als je niet bij de goede hoorde had je een probleem, het was echt them tegen us. In het titelstuk wordt dat met instrumentaal geweld ondersteund. Dat de WC's in Frankrijk (maar ook elders) vreemd en smerig zijn bracht Zappa tot een lied erover en funky man Johnny Watson mocht het zingen. Yo Hozna heeft ook met religie te maken. Religieuze leiders hadden het idee dat veel songteksten verborgen boodschappen van de satan bevatten. Als je die achterste voren afdraaide werd die boodschap duidelijk. Schot voor open doel voor Zappa dus, liedje achterstevoren, cadeau voor Them. Sharleena kende in deze periode een (live-) opleving met Dweezil in de hoofdrol. Zijn eerste versie is te horen op YCDTOSA 3. Sinister Footwear (ballet voor rockband) is zonder meer een prachtig nummer, geheel in inmiddels vertrouwde Zappa-stijl en dat geldt ook voor de scheiding van de vrachtwagenchauffeur.  Stevie's Spanking verhaald over zijn seksuele escapades met Laurel Fishman, die het vooral nodig vond allerlei huis- tuin- en keukenspul in haar lijf te stoppen; dat was wel heel erg opwindend vond ze. Zappa sprak er uitgebreid met haar over (denk even aan de GTO''s in dit kader) en stelde haar zelfs op de hoogte van de song. Ze genoot! Baby etc. ligt in het verlengde, seks zonder kunstgebit (maak het verhaal af en kleur het plaatje). Bedoeld voor een single, maar dat zag EMI niet zitten en trok de single terug. Marque Coy was tijdenlang Zappa'soundmixer. Hij had de humor een keer bij een toegift een kip op Zappa's microfoonstandaard te plaatsen. Planet is een left-over (nu ja - eigenlijk nooit verschenen) van Hunchentoot (dat moest eigenlijk een heel verhaal worden, de tracks zijn her en der opgedoken, maar nooit in een geheel). Be in my Video verwijst natuurlijk naar MTV en de toenmalige mode dat iedereen bij iedereen in elkaars videoclips opdook en de waanzin van de toenmalige clips op zichzelf. Frogs is een geinig verhaaltje geschreven door Ahmet en door papa op muziek gezet. Whippin Post kennen we van de Allman Brothers. Daar zit een leuk verhaal achter. Op toernee in Finland vroeg iemand uit het publiek aan Zappa dat nummer te spelen (!?). Zappa kende het niet en vroeg het voor te zingen. Dat klonk volgens hem als een John Cage compositie. Dat werd het niet. Back home het nummer opgezocht en voila, een nieuwe versie. Als je die voor het eerst hoort prachtig, maar het nummer werd iets te populair.
Al met al een prima produkt, indertijd een beetje overschaduwd door allerlei andere Zappa releases; het was een heftig jaar, want ook Thingfish kwam dat jaar in een dure doos op de markt.
Kort na die lp's kwam een kloek boek (alleen te bestellen bij Barfko Swill in Amerika) met allerlei Zappa verhalen, maar dan weer tot een nieuw, een soort toneelstuk-achtig, verhaal verbouwd.
Oh ja, de handschoen, na het ondergoed.. handschoenen als u begrijpt wat ik bedoel... En Patricia is er ook weer bij.

het boek




Italiaans muziekblad
met gespiegelde foto



tekst 2010 Paul Lemmens
pics ZFT