(15) Sons of Mr. Green Genes



The latest release in the ever-increasing line of collaborations twixt the Idiot Bastard and Cordelia Records is a compendium comprising multiple renditions of Frank Zappa's Son Of Mr. Green Genes – from his splendid second solo platter, Hot Rats. All of these have been especially recorded for this CD – with one exception (I refer you to the notes below, penned by Mister Roddie Gilliard).

As furnished by:
The Kettering Vampires
Acton Zappa
Inventionis Mater - feat. Nazareno Caputo
Caballero Reynaldo & The Grand Kazoo
Fred Händl - feat. Mark Watson
HRH And The CM Ensemble
Zappa Early Renaissance Orchestra
Hans Annellsson
Muffin Men
“This is one of the earliest recordings of the original Muffin Men, during the first European tour in 1991. Directly after this show the band drove 18 hours to play at the 2nd Arf Society gathering, which became Zappanale. Thanks to Zjakki Willams and Guus Veldhuis for making this happen. A ton of solos, the order is: Roddie, Mike K, Bammo, Waco, Naraish, Jumpy. This recording is included for historic purposes only and should not be consumed as it is well past the sell by date.”
Tante Tofu
The Spanner Big Band
Evil Dick - feat. Dave Jackson
Fuchsprellen
String Trash
The Todd Grubbs Group

 The cover of the digipak CD has a photograph (Bill Gubbins)from the Hot Rats sessions that you've never seen before.

Collega Zappanaat Andrew Greenaway van The Idiot Bastard, laat al enige jaren in samenwerking met Cordelia Records mooie collages verschijnen van mensen, groepen, ensembles, bands, die Zappa's muziek uitvoeren. Al die cd's zijn hier onder de paraplu - meestal enthousiast - besproken. De jongste is een reeks van vijftien uitvoeringen van The Son of Mr. Green Genes; het nummer dat we kennen van Hot Rats. De vader of moeder is te vinden op Uncle Meat. De hoes is passend gedaan met een unieke foto uit de Hot Rats sessie, het zwembad op de achterkant inderdaad op de achterkant in stemmig infrarood en een soort Bizarre-logo, maar dan anders natuurlijk, aan de binnenzijde.
The Kettering Vampires beginnen gepast in jaren 60 Shadows-stijl, compleet met nostalgisch orgel. De stemming zit er daardoor al meteen in. Acton Zappa legt het tempo ietsje lager, net als de opnamekwaliteit, maar beginnen ook met pompend orgeltje, gevolgd door een trombonepartij en voegen een redelijk braaf stuk toe. Met de Inventionis Mater gaat het tempo nu zover omlaag dat we bijna van ambient kunnen spreken; zeker door de gitaarverkennningen van Andrea Pennati; hij zet het thema pas na enkele minuten in. De combinatie gitaar, vibrafoon en basklarinet is bijzonder, maar voegt wel iets toe aan dit nummer. De Uitvindvaders nemen uitgebreid tijd om te soleren en dat mag gelukkig bij Zappa. Cabellero Reynaldo paart Country & Western op een perfecte manier aan Aboriginal muziek. Prachtige uitvoering. Dat geldt ook voor de bijna emotionele pianosolo van Fred Händl die op gepaste wijze wordt geïntroduceerd door Mark Watson. HRH doet het op verrassende wijze met stemmig samenzang, dwarsfluit. viool en elektrische gitaar. Het Early Renaissance Orchestra  draagt hun versie op aan Chris Squire (bassist van Yes) en laten dat natuurlijk graag horen met een stukje Yes. Deze track klinkt redelijk authentiek, maar gelukkig gooit Rupert Kettle er een gitaarsolo tegenaan. Hans is een Ionisation in zijn eentje, maar blijkt ook fagot en nog meer te spelen. Prima vertolking.  Het verhaal van de Muffin Men is hiernaast te lezen; dank voor alle solo's. Tante Tofu komt niet uit Nederland of Indonesië, maar uit de Alpenwei en is blij met fluitjes en commercial breaks. The Spanner Big Band schotelt ons een jazzy versie, compleet met aanmoedigingen en opnieuw een vioolsolo voor met een knipoog naar de Grote Wazoo. Evil Dick strandt teveel in effecten om bij te les te blijven. Fuchsprellen begint met Police & Thieves (de track van Junior Murvin) en zet daarna een voorzichtige dub-achtige versie neer van onze Mister, maar her en der raakt het ritme kwijt en zweeft de track wat teveel. String Trash combineert een ferme gitaar met een tinkelende harp en dat geeft een andere kijk op de zaak. Todd Grubbs pakt gitaristisch meteen flink uit, gooit het tempo flink omhoog en eindigt de cd swingend als een klok. Die Zappa maakte toch maar prachtige nummers, dat bewijst een disc als deze maar weer eens opnieuw. The Idiot Bastard/Cordelia Records hebben er wederom iets moois van gemaakt, waar met veel plezier naar te luisteren is; een aanrader. Zouden ze nu Little Umbrellas ook gaan doen?

 

text  2016  © Paul Lemmens