The Roxy Performances
Van de Zappa-website:

Fourty three years ago in December 1973, Frank Zappa played a series of legendary concerts at the famed Roxy Theatre on the Sunset Strip in Hollywood. Considered a high-water mark of his career, owing to the incredible, virtuosic performances of himself and his stellar band The Mothers, the five shows – across three nights – included a private invite-only performance/soundcheck/film shoot followed by back-to-back doubleheaders. A few days later, continuing this incredibly prolific week, Zappa brought his band and camera crew to Ike Turner’s Bolic Sound in Inglewood for a filmed recording session. In typical Zappa fashion, he recorded it all.

On February 2, 2018, Zappa Records/UMe will release The Roxy Performances, a definitive seven-CD box set that collects all four public shows from December 9-10, 1973, and the December 8th film shoot/soundcheck, each presented in their entirety for the first time, along with bonus content featuring rarities from a rehearsal, unreleased tracks and highlights from the Bolic Studios recording session. This complete collection, totaling nearly eight hours, documents the Roxy shows as they happened and presents brand new 2016 mixes by Craig Parker Adams from new 96K 24 Bit transfers of the multi-track masters. The set is rounded out with a 48-page booklet that includes photos from the performances, extensive liner notes by Vaultmeister Joe Travers, essays from Zappa family friend, Australian writer Jen Jewel Brown, and American singer/songwriter Dave Alvin, who give their firsthand recollections about the shows, and a selection of archival press reviews. Those who digitally pre-order the box set will receive an instant grat download of “RDNZL.” Culled from the very first show on December 9, the track is a live version of the classic song featuring the never-before-heard 2016 mix that exemplifies the sonics of the new box set.

“This is one of my favorite FZ line-ups ever. This box contains some of the best nights of music Los Angeles has ever seen with their ears at an historic venue," says Ahmet Zappa, who co-produced the collection along with Travers, “Hold on to your hotdogs people. This box is the be-all-end-all. This is it. This is all of it. It’s time to get your rocks off for the Roxy.”

While portions of these concerts have been released in various formats over the years – first in 1974 on the album Roxy and Elsewhere, which mixed material from the shows with performances recorded in different locations months later, followed by 2014’s Roxy By Proxy, which featured Zappa’s 1987 digital mixes of tracks from various shows, and most recently the 2015 film Roxy The Movie and its accompanying soundtrack – the shows have never been released in their entirety until now.

The Roxy Performances capture Zappa and The Mothers in peak condition as they play to rowdy sold-out crowds in the intimate, just-opened venue in their hometown Los Angeles following the release of Over-Nite Sensation. The extraordinary band was one of Zappa’s best with keyboardist George Duke, bassist Tom Fowler, trombonist Bruce Fowler, tenor saxophonist and vocalist Napoleon Murphy Brock, percussionist Ruth Underwood and drummers Ralph Humphrey and Chester Thompson all flawlessly in lockstep as Zappa led them through his musically adventurous compositions filled with complicated time signatures and sudden tempo changes. As the Los Angeles Times remarked in their review, “The content of any show starring Frank Zappa and the Mothers of Invention is unpredictable. But the quality of the show is predictable. I have seen this satirical rock group many times and every show has been excellent. True to form, the group performed sensationally at the Roxy on Sunday night.” The (long-defunct) Los Angeles Herald-Examiner was equally impressed: “This time around Zappa, the counter-culture’s John Cage, has assembled a remarkable group of musicians. Tim Fowler on bass, his brother Bruce on trombone, Ralph Humphrey on drums, and George Duke, whose keyboard skills almost upstaged the leader himself. Percussionist Ruth Underwood kept up with the band’s frenetic pace without missing a single swat of the gong, and she was incredible.”

The material expertly performed across the five shows consisted mostly of songs from 1969 and beyond and included a dizzying array of stylistic diverse tracks from Uncle Meat, Hot Rats, Waka/Jawaka and Over-Nite Sensation. The shows also include a number of live favorites like “Village Of The Sun,” “Pygmy Twylyte,” “Cheepnis,” “Penguin In Bondage,” “Echidna’s Arf (Of You),” and “Don’t You Ever Wash That Thing.” Many of these ended up on Roxy & Elsewhere.

Jen Jewel Brown and Dave Alvin give a glimpse at what it was like to be at these historic shows in their richly detailed essays in the liner notes that accompany the recordings. Alvin reflects about meeting Zappa on the Isle of Capri in 1982 while on tour with his band The Blasters and how Zappa’s eyes lit up when he told him he saw him at the Roxy. “You were at a Roxy show?,” he beamed. He goes on to write, “The Roxy Mothers were a grand combination of high art, low art, masterful technique and razor sharp humor with a touch of wild abandon.” In Brown’s reflection, Frank and Gail’s personal friend tells about what it was like for a young girl from Australia to witness Zappa on the Sunset Strip in the ‘70s and paints a vivid picture about what the shows were like. “This material shows an absolutely sleek beast at its prime,” she pens, adding, “This is a cultural record and there’s some prime Zappanalia here. Frank had put the crippling disasters of December ’71 behind him and was plunged headlong into some of the most beautiful music and zestful, open-hearted engagement with life imaginable.”

DISC 1

12-9-73 Show 1
1. Sunday Show 1 Start 4:59
2. Cosmik Debris 11:33
3. “We’re Makin’ A Movie” 3:16
4. Pygmy Twylyte 9:08
5. The Idiot Bastard Son 2:19
6. Cheepnis 3:44
7. Hollywood Perverts 1:07
8. Penguin In Bondage 5:54
9. T’Mershi Duween 1:56
10. The Dog Breath Variations 1:44
11. Uncle Meat 2:29
12. RDNZL 5:14
13. Montana 7:49
14. Dupree’s Paradise 15:25

DISC 2
1. Dickie’s Such An Asshole 10:29
12-9-73 Show 2
2. Sunday Show 2 Start 4:08
3. Inca Roads 8:27
4. Village Of The Sun 4:19
5. Echidna’s Arf (Of You) 4:01
6. Don’t You Ever Wash That Thing? 13:22
7. Slime Intro :59
8. I’m The Slime 3:34
9. Big Swifty 9:01

DISC 3
1. Tango #1 Intro 3:50
2. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzmen’s Church) 18:12
3. Medley:
King Kong
Chunga’s Revenge
Son Of Mr. Green Genes 9:46
12-10-73 Show 1
4. Monday Show 1 Start 5:31
5. Montana 6:57
6. Dupree’s Paradise 21:26
7. Cosmik Intro 1:05
8. Cosmik Debris 8:05

DISC 4
1. Bondage Intro 1:52
2. Penguin In Bondage 6:54
3. T’Mershi Duween 1:52
4. The Dog Breath Variations 1:48
5. Uncle Meat 2:29
6. RDNZL 4:59
7. Audience Participation - RDNZL 3:08
8. Pygmy Twylyte 4:05
9. The Idiot Bastard Son 2:21
10. Cheepnis 4:49
11. Dickie’s Such An Asshole 10:21
12-10-73 Show 2
12. Monday Show 2 Start 5:13
13. Penguin In Bondage 6:33
14. T’Mershi Duween 1:52
15. The Dog Breath Variations 1:46
16. Uncle Meat 2:28
17. RDNZL 5:11

DISC 5
1. Village Of The Sun 4:05
2. Echidna’s Arf (Of You) 3:54
3. Don’t You Ever Wash That Thing? 6:56
4. Cheepnis - Percussion 4:08
5. “I Love Monster Movies” 2:10
6. Cheepnis 3:35
7. “Turn The Light Off”/Pamela’s Intro 3:59
8. Pygmy Twylyte 7:23
9. The Idiot Bastard Son 2:22
10. Tango #2 Intro 2:01
11. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzmen’s Church) 22:08

DISC 6
1. Dickie’s Such An Asshole 15:39
Bonus Section: 12-10-73 Roxy Rehearsal
2. Big Swifty - In Rehearsal 2:50
3. Village Of The Sun 3:13
4. Farther O’Blivion - In Rehearsal 5:34
5. Pygmy Twylyte 6:17
Unreleased Track
6. That Arrogant Dick Nixon 2:19
12-12-73 Bolic Studios Recording Session
7. Kung Fu - In Session 4:50
8. Kung Fu - with guitar overdub 1:17
9. Tuning and Studio Chatter 3:38
10. Echidna’s Arf (Of You) - In Session 1:22
11. Don’t Eat The Yellow Snow - In Session 9:49
12. Nanook Rubs It - In Session 5:41
13. St. Alfonzo’s Pancake Breakfast - In Session 2:46
14. Father O’Blivion - In Session 2:31
15. Rollo (Be-Bop Version) 2:36

DISC 7
12-8-73 Sound Check/Film Shoot
1. Saturday Show Start 2:20
2. Pygmy Twylyte/Dummy Up* 20:25
3. Pygmy Twylyte - Part II 14:25
4. Echidna’s Arf (Of You) 3:42
5. Don’t You Ever Wash That Thing? 6:01
6. Orgy, Orgy 3:39
7. Penguin In Bondage 6:30
8. T’Mershi Duween 1:53
9. The Dog Breath Variations 1:45
10. Uncle Meat/Show End 4:01


Opnieuw worden de 'fans' verrast met een complete setting van een concertreeks. Na Halloween '77 nu alle Roxy's - 7cd's - als de moederlading van alle dingen onder de noemer Roxy. Eindelijk komen we er dan achter wat wanneer gespeeld is en vooral hoe! Als bonus krijgen we opnamen uit Bolic, de dan nieuwe studio van Ike Turner. Sommige fans zijn blij met dit nieuwe beleid (hele reeksen - spaar ze allemaal). Ik moet het nog afwachten. Zappa, Frank is dat, koos niet voor niets voor zijn scalpel en hanteerde die meestal met uiterste precisie. Ik hoop dat we nu niet de door vader afgekeurde resten alsnog als hoofdmenu opgedist krijgen. Leerzaam zal het zeker zijn en wellicht is het een meevaller, maar over de Proxy-release was ik iets minder enthousiast. Voorlopig staat de releasedatum gepland voor 2 februari 2018. We zullen het zien! In ieder geval is de foto prachtig.

Enkele dagen na de release op 2 februari 2018 viel de box al bij mij in de bus. Sneller dan verwacht en aangekondigd. Meteen zenuwachtig natuurlijk, want Roxy, dát wil wat. Even een zijsprong: waarom het ding in Europa pas eind maart verschijnt, zal wel weer niemand op enige logische wijze kunnen verklaren en dan hebben we het maar niet over de bijna dubbele(!) prijs die de argelozen hier moeten betalen. Het is eigenlijk gewoon schandalig, want waar blijft dat geld? Ik denk niet bij de erven Z.

Terug naar de doos. De aankondiging leverde al wat – prettige – spanning op. Aan de ene kant stikken we in de Roxy, aan de andere kant bleef, wat er daar in die zwarte nachtclub, waar serveersters dienbladen bier dragen die hoger zijn dan de flats daar, gebeurd was, mysterioso. In de wachtperiode tussen aankondiging en postbodebel maar eens van alles beluisterd: Roxy & Elsewhere. Die ken ik tot en met alle preambules gewoon uit mijn hoofd. Ik kan ze zó voor je opzeggen. Dan Roxy by Proxy, de mij wat tegenvallende cd, maar daarover later nog even iets. Daarna Roxy the Movie, de cd-versie. En ook nog even gedoken in de Stage-serie. Genoeg voor een goede warming-up.

Het dooske van The Roxy Performances ziet er mooi glimmend uit, net als de gordijnen in de Roxy. De foto’s zijn wat ‘wazig’, waarschijnlijk zijn het shots van beelden uit de film, de echte foto’s waren kwijt; weetunog? of lees anders even na bij Proxy. De verhalen van keldermeester Joe Travers, fan Jen Jewel Brown en muzikant Dave Alvin zijn enthousiast, de letters geschikt voor een ogentest op afstand, dus wat wil je nog meer. Muziek dan maar?

Eigenlijk kan ik dat in één zin samenvatten: het geheel is meer dan de som der delen. Voor de niet wiskundigen onder ons: de muziek in de doos is fantastisch! Deze band, een van mijn favoriete Zappabands, kon alles spelen. Sterker nog, Zappa had geen playlist voor deze avond. Hij riep en de band volgde. Met jazz, funk, soul pianist George Duke en ever smiling lady Ruth Underwood had hij twee meer dan uitstekende muzikanten in de band. Met trombonist extra-ordinaire Bruce Fowler een geweldig soepele solist. Het fundament met de dubbele drumset van Ralph Humphrey en Chester Thompson, aangevuld met bassist Tom ‘sigaar’ Fowler is van plastisch beton dat alle kanten mee kan bewegen en dat ook net zo makkelijk doet. Napoleon Murphy Brock is de enthousiasmerende voorganger in zang, dans en sax- en fluitspel. Zappa is met en in deze band in zijn element, maakt grappen, kondigt aan, dirigeert en soleert met warmte, flair en passie. Her en der duiken gasten op als Jeff Simmons, Pamela des Barres, Carl Franzoni en Brenda. Don Preston kwam ook langs, maar blijkbaar tekort om in het boekje te worden opgenomen.

We krijgen eindelijk een overzicht van wat er zich allemaal heeft afgespeeld en kunnen de puzzel compleet maken. Dan merk je pas hoe goed Zappa zelf kon puzzelen. Dat is niet nieuws natuurlijk, want gaf hem een mes en wat tape en hij ging los. De oude Roxy platen zijn een prima doorsnede van deze shows en meer dan uitstekend aan elkaar geplakt. Zappa wist wat hij wilde en wist ook wat hij aan ons wilde laten horen. Dat wisten de heren die Proxy samenstelde niet. Nog steeds vind ik dat een rommelig geheel, waar de sfeer ontbreekt en de nummers niet op een logische ooremotionele lijn geplaatst zijn (denk daar maar even over na en dan ook even over dat de muziek een film voor je oren dient te zijn). Zappa wist dat verdomd goed. De door Craig Parker Adams allemaal opnieuw geremasterde tracks klinken hier warm en vertrouwd. Ergens in het boekje is te lezen dat deze band eigenlijk een vervolg is op The Grand Wazoo band en dat komt inderdaad terug in alle instrumentale stukken, de vele solo’s, die vaak lang en jazz-georiënteerd zijn. De overgang naar Overnite Sensation en Apostrophe’ is er ook. De muziek swingt, heeft meer soul dan de gemiddelde Zappaplaat.

'Extra' zijn twee opmerkelijke toetjes: de muziek aan de vooravond van de echte shows en de muziek na de shows opgenomen in Ike Turner’s Bolic studio, de muziek voor Apostrophe’ onder andere. Het intro van de Bebop Tango heet daar Kung Fu en wordt nogmaals goed geoefend, maar is daarna in de gele sneeuw verloren gegaan. De lange (ruim twintig minuten) versie van Pygmy Twylyte/Dummy Up van de soundcheck is ronduit fantastisch. Maar eigenlijk geldt dat voor de hele box. En met die visie durf ik dat het hier toch gewoon te schrijven: vergeet de Halloween 77 cd box, die is vergeleken bij deze box bijna saai, mechanisch. De laatste ontbeert de warmte, de empathie misschien wel. De combinatie van jazz, soul én rock en dan nog aangevuld met de nodige humor en audience participation maakt de Roxy-cocktail juist zo boeiend. Ik kan hier uren naar luisteren en met deze 7cd set lukt dat dan ook aardig. En anders hebben we de repeatknop ook nog. Rennen dus, of beter nog: richt je ogen op het buitenland en dan klikken of tikken.











Pics © ZFT / Paul Lemmens © dutch text 2017