ROXY & ELSEWHERE



  1. Penguin in Bondage
  2. Pygmy Twylyte
  3. Dummy Up
  4. Village of the Sun
  5. Echidna’s Arf (Of You)
  6. Don’t You Ever Wash That Thing?
  7. Cheepnis
  8. Son of Orange County
  9. More Trouble Every Day
10. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzmen’s Church)

Released: Sept. 10, 1974

Roxy tracks:
Recorded at The Roxy, Hollywood
1973, Dec 8-9-10
Elsewhere tracks: 8 & 9:
Recorded at the Edinboro State College, Pennsylvania, 1974, May 8
also:
parts of 8 recorded at the Auditorium Theatre, Chicago, Illinois, 1974, May 11

The Roxy Band:

Frank Zappa: guitar, vocals
Napoleon Murphy Brock: tenor sax, flute, vocals
George Duke: keyboards, vocals
Bruce Fowler: trombone, "dancing!"
Tom Fowler: bass
Ralph Humphrey: drums
Chester Thompson: drums
Ruth Underwood: percussion
special guest star at the Roxy shows:
Jeff Simmons:  rhythm guitar, vocals

The Elsewhere Band:

Frank Zappa: guitar, vocals
Napoleon Murphy Brock: tenor sax, flute, vocals
George Duke: keyboards, vocals
Bruce Fowler: trombone
Tom Fowler: bass
Walt Fowler: trumpet
Don Preston: synthesizer
Jeff Simmons: rhythm guitar, vocals
Chester Thompson: drums




The dubbel-elpee, nu enkele cd, Roxy & Elsewhere was bijna meteen bij iedereen geliefd. De uitstekend klinkende live opnames brachten eigenlijk alles wat een Zappafan anno 1974 te wensen had: schitterende muziek, humor  in de teksten en een gastheer die het erg naar zijn zin had. Bijna bij elk nummer komt een uitgebreide inleiding (op de lp's heetten die nog  preamble). Zappa maakt grappen, verhaalt, haalt op en herinnert. Toentertijd kende ik al die preambles uit mijn hoofd en natuurlijk vooral de aankondiging van Cheepnis is er een voor het nageslacht. Zappa hield in zijn carričre vaak lange inleidingen, die kwamen alleen zelden op zijn platen terecht. Jammer, want ze waren vaak erg leuk en vooral gevat. In de boeken van Scott Parker zijn ze allemaal te lezen. De band klinkt volwassen en meer dan uitstekend op elkaar ingespeeld. Bij de Roxyconcerten heeft Zappa, net als eerder bij The Mothers, twee drummers. Een geliefd stramien, een voor het kloppend hart, de ander voor de deviaties. Uitstekende drummers, goed te horen in de soli op Echidna's en Don't You Ever. Complexe muziek bijna eenvoudig makkelijk gespeeld. Wat een band! Naast het prachtige Cheepnis is een andere verrassing de Bebop-tango met de onsterfelijke woorden: Jazz is Not Dead It Just Smells Funny! En dan wel stukken Mingus en Monk er in verwerken! Een nummer vol Audience Participation om vervolgens iedereen op het verkeerde been zetten met een bluesachtig outro. Gekte volop daar in de Roxy. Ik had er graag bij willen zijn. De 100 jaar geleden beloofde DVD is er nog steeds niet. We moeten het nog altijd doen met een trailer van zappa.com van een paar minuten. Er valt veel te genieten denk ik, want zo'n plaat is natuurlijk nog niet eens de helft van wat we voor onze oren krijgen. Wat we horen is dus zonder uitzondering geweldig en dan heb ik de slepende en venijnige gitaarsolo's maar niet genoemd; we weten toch al dat Zappa kon spelen. Enige minpuntje op de cd vind ik de nieuwe mix van Cheepnis, ietsje te goedkoop of te B-achtig. Voor de rest: geniet ervan!
Nog wat extra info: op You Can´t Do That On Stage Vol. 1 staat het nummer Big Swifty, ook afkomstig van deze show. Op nummer 3 in die serie vind je  Dickie´s Such An Asshole.
Hierboven de affiche en een scene uit de film It Conquered the World, die model stond voor Cheepnis en in Zappa's inleiding uitgebreid besproken wordt. © tekst 2010 Paul Lemmens
©  lp/cover bij Zappa family