THE PERFECT STRANGER

 
Frank Zappa (right) and former dean Bruce MacCombie, with bassoon soloist Jay Lesowski, at the New York premiere of the composerís The Perfect Stranger during the 1988 Focus! festival. (Photo by Peter Schaaf)
  
  1. The Perfect Stranger
  2. Naval Aviation in Art?
  3. The Girl in the Magnesium Dress
  4. Dupree's Paradise
  5. Love Story
  6. Outside Now Again
  7. Jonestown

Tracks in red: Ensemble Intercontemporain
Tracks in black: BPDGC

This album contains seven dance pieces, each with a story and built-in sound effects. "The style is preposterously non-modern".

All material contained herein is for entertainment purposes only, and should not be confused with any other form of artistic expression.

Dit is de eerste van die cd's met werk van Donald Roller Wilson. Hoofdrol is weggelegd voor het hondje Patricia. Kenmerkend is de foto-realistische stijl die Zappa blijkbaar erg aansprak.







FZ and Pierre Boulez
Schoenberg Hall 23.5.89  - Photo by Rob Samler


Frank
Zappa: composer, arranger
Pierre Boulez: president
Peter Eotvos: directeur musical
with
Members of the Ensemble InerContemporain
and also
Barking Pumpkin digital Gratification Consort (= the Synclavier)

Na LSO was Boulez conducts Zappa - The Perfect Stranger, Zappa's tweede poging (1984) serieus genomen te willen worden in de klassieke muziekwereld. Pierre Boulez had zijn plek allang verworven als componist van 'moderne' muziek (twintigste eeuwse dan vooral) en voorvechter van andere gelijke muziekstijlen, maar dan als dirigent. Het door hem opgerichte Ensemble InterContemporain had dan ook als voornaamste doel moderne muziek ten gehore te brengen. Peter Eotvos, idem componist en dirigent, was zijn directe assistent of zoals dat in Frankrijk mooi heet de muzikale Directeur naast de President. Boulez kende Zappa's rockmuziek en vond het een goed idee om drie stukken van Zappa uit te voeren. Eigenlijk een win-win-situatie, Zappa de roem en de eer en Boulez die opnieuw laat zien in de voorhoede mee te kunnen. Alleen.... het was de bedoeling dat Boulez de hele cd zou uitvoeren, maar dat was blijkbaar niet helemaal goed gecommuniceerd. Zappa gooide zijn nieuwe speeltje, het Synclavier, in de strijd en maakte de rest van de cd (zijn eerste!) vol. Soms is het verschil nauwelijks te horen! Net als bij LSO horen we ook hier weer bekende nummers (Dupree en Outside), maar dan minder voorspelbaar en niet eerder 'klassiek' uitgevoerd. Misschien nog meer bijzonder dan de uitvoeringen van het EI zijn de synclavier stukken. Zappa laat horen in korte tijd veel geleerd te hebben en goed uitvoering kunnen geven aan zijn muzikale plannen.
Hoe hij denkt over de klassieke wereld wordt duidelijk door de twee toevoegingen die hij in het boekje laat opnemen. Zo komt de perfecte vreemdeling inderdaad als onbekend lelijk eendje bij het zwanenmeer.
Uitstekende cd en mijns inziens boeiender dan de LSO-escapades.
 
tekst © 2010 Paul Lemmens
pics © ZFT