Overnite Sensation


original front
  1. Camarillo Brillo
  2. I'm The Slime
  3. Dirty Love
  4. Fifty-Fifty
  5. Zomby Woof
  6. Dinah-Moe Humm
  7. Montana

original outer sleeve





original inner sleeve





cd front

Musicians:

Frank Zappa: guitar, vocals
Ian Underwood: woodwinds
Ruth Underwood; percussion

George Duke: keyboards
Bruce Fowler: trombone
Sal Marquez: trumpet, vocals
Jean-Luc Ponty: electric violin

Tom Fowler: bass
Ralph Humphrey: drums
Ricky Lancelotti: vocals on Fifty-Fifty & Zomby Woof
Kin Vassy: announcer on I'm the Slime / vocals in Dinah-Moe Humm

Tina Turner & Ikettes: background vocals
Nigey Lennon: keyboards, rhythm guitar on Camarillo & Dirty Love


Overnite Sensation was in 1973 een echte sensatie. Die was tweeledig: enerzijds de sterk vocale plaat (na Waka/Jawaka en The Grand Wazoo) en anderzijds door het geluid. Daarnaast leek het erop dat er een nieuwe band aan het werk was. 
Meest opvallend als je de plaat draaide (toen) was het geluid; een rijk, vol geluid dat voorheen onbekend was. Dat kwam door een plotselinge vooruitgang in geluidstechniek. Anno nu nauwelijks voorstelbaar, maar in 1973 een enorme stap voorwaarts. Het hele geluidsspectrum was verbreed en daarmee ongelooflijk verbeterd. De bassen waren bijvoorbeeld veel duidelijker te horen.
Er wordt veel gezongen op Overnite. Veel over sex en dirrrty love. Bijzondere Zappa-humor is te horen als hij op zijn mini-pony over zijn ranch rijdend dental-floss oogst. Vocaal prima in orde, ook al door de waanzinnige uithalen van Ricky Lancelotti. Die brak na de plaat zijn arm, kon niet mee op tournee en overleed op 32 jarige leeftijd aan een overdosis. Een andere sensatie zit 'm in de funky stijl; voor Zappa's begrippen is dit een enorm melodieuze plaat, ook al herken je overal zijn signatuur. En wie waren die dames op de achtergrond? Nooit geweten, jaren later werd bekend dat dat Tina Turner in eigen persoon was, bijgestaan door haar altijd sexy Ikettes. De plaat werd opgenomen in Ike Turner's nieuwe Bolic studio en de dames waren onder handbereik zullen we maar zeggen.  Ze zullen schik gehad hebben daar. Ook opvallend opduikend in dit gezelschap is Jean-Luc Ponty, die na het Hot Rats avontuur even op eigen houtje was. En dan ene Nigey Lennon, waarvan we pas hoorde toen ze haar eigen boekje schreef. Zappa's 'geheime' (?) liefde en daarom nooit genoemd. Tsja...dirty love?
Mooie hoes van  David McMacken die bij de laatste cd-versie wel heel absurd overkomt. De man onder de brandslang op de voorzijde is overigens Marty Perellis, Zappa's toenmalige roadmanager. De manager, Herb Cohen, stijgt als het ware op uit de vloer. Er zijn nog veel meer hints en clues.
Nog twee feiten: dit was Zappa's eerste plaat op zijn nieuwe eigen label: Discreet! Het lelijke logo ontsierde de voorzijde jarenlang op irritante wijze. De lp bleek zo populair dat het Zappa's eerste gouden plaat opleverde.
Na 37 jaar heeft Overnite Sensation voor mij nog steeds een plek die me hot maakt!


Tina & Ikettes

Nigey Lennon
tekst 2010 Paul Lemmens