ZAPPA in NEW YORK

 

disc one

  1. Titties & Beer
  2.Cruisin' for Burgers
  3. I Promise Not to Come in Your Mouth
  4. Punky's Whips
  5. Honey, Don't You Want a Man Like Me
  6.
The Illinois Enema Bandit

disc two 

  1. I'm the Slime
  2. Pound for a Brown
  3. Manx Needs Women
  4. The Black Page Drum Solo/Black Page #1
  5. Big Leg Emma

  6. Sofa
  7. Black Page #2
  8. The Torture Never Stops

  9. The Purple Lagoon/Approximate

Zappa in New York. Het is uiteindelijk een ijzersterke cd geworden. Dat ging niet zonder slag of stoot. De 2-elpee versie die we ooit in 1978 kochten was merkwaardig kort voor een dubbel-lp. Later bleek dat Warner Bros Punky's Whips van de plaat had gehaald en bovendien Titties & Beer wat gecensureerd had. Zappa natuurlijk furieus en terecht. Hoe zat dat precies? De cute-little drummer, Bozzio, was - al dan niet echt - gevallen voor [punky+meadows.jpg]een publiciteitsfoto van ene Edwin  "Punky" Meadows van de groep Angel. Vooral diens haar... (zie foto). Dat was nog eens een tijd. Zelfs Steven Tyler van Aerosmith zou er voor betalen! Warner vond dat ze Meadows - lees zichzelf  -moesten beschermen tegen eventuele rechtszaken en haalde de track eraf. Dat ondanks het feit dat Meadows het geweldig vond en op papier (!) toestemming gegeven had. De Titties & Beer kwestie was een andere orde, de song werd wat 'aangepast' aan de norm. Blijkbaar konden de verwijzingen naar Nixon en Agnew wel. Ook opmerkelijk was Saturday - Night -  Live - show  -aankondiger Don Pardo in een opmerkelijke rol; hij maakt er echt wat van en leeft zich helemaal uit. Dat geldt overigens ook voor alle musici en dat zijn er nogal wat. Naast de nieuwe, jonge band, Ruth Underwood en studio/sessie-muzikanten, maar ook grootheden als de Brecker-Brothers. Malone en Marini speelden overigens ook mee in The Blues Brothers. Samuels speelde in 1969 ook al eens met Zappa. Op de originele plaat vonden we - net als nu - twee versies van The Black Page. De eerste de bijna onmogelijke drumsolo (het ziet zwart van de noten op de pagina - vandaar de titel) voor de getalenteerde Bozzio, daarna de disco-versie voor de jongeren van nu die dat allemaal niet aan kunnen. Nog een bijzonder track is de Illinois Enema Bandit. Het is een echt gebeurd verhaal van bandit Michael Kenyon, dat meesterlijk wordt uitgevoerd. Manx Needs Woman ontleent de titel aan een science-fiction movie uit 1967: Mars Needs Woman. Zowel bij Manx als Purple Lagoon komen we thema's tegen van Approximate, dat stamt uit de tijd van The Grand Wazoo-concerten.
Met de nieuwe cd-versie uit 1993 kregen we maar liefst vijf tracks meer plus een uitgebreidere versie van Titties. Extra zijn: Cruisin' for Burgers (schitterend), I'm the Slime, Pound for a Brown, Punky nu ook echt op de cd erbij en een nieuwe Torture-versie. Stuk voor stuk schitterende nummers en waardevolle aanvullingen. Wel is de volgorde van de tracks aangepast, maar deze vind ik zo het meest aansluitend. Dan denk je dat je met die uitbreiding compleet bent. Nee, op You Can't Do That On Stage, Vol. 6 staat Black Napkins, ook afkomstig van dit concert. Tsja. Soms moet je je niet teveel afvragen. Zappa in New York is een meer dan uitstekende plaat die zelfs na jaren nog weet te boeien.

Frank Zappa: conductor, lead guitar, vocals

Ray White: rhythm guitar, vocals
Eddie Jobson: keyboards, violin, vocals
Patrick O'Hearn: bass, vocals
Terry Bozzio: drums, vocals, devil
Ruth Underwood: percussion, synthesizer,
and various humanly impossible  overdubs
Don Pardo: sophisticated narration
Dave Samuels: timpani, vibes
Randy Brecker: trumpet
Michael Brecker: tenor sax, flute
Lou Marini: alto sax, flute
Ronnie Cuber: baritone sax, clarinet
Tom Malone: trombone, trumpet, piccolo
with:
John Bergamo: percussion overdubs
Ed Mann: percussion overdubs
Lou Ann Neill: osmotic harp overdub

Recorded at the Palladium, New York, dec 1976 and The Felt Forum, New York, Halloween 1976
tekst 2010 Paul Lemmens