WE'RE ONLY IN IT FOR THE MONEY

 





image-Rock-and-Roll-s-Top-Photographers
© Jerry Schatzberg






Is this Phase One of
Lumpy Gravy?


original inside - used as outside



MGM suggested flip, Zappa on front! - this cover was never used



original outside - used as inside



The Beatles - Sgt. Pepper outside



The Beatles - Sgt. Pepper inside

The Mothers today
(from left to right in the censored version:)

FRANK ZAPPA: guitar, piano, lead vocals, weirdness & editing
BILLY MUNDI: drums, vocal, yak & black lace underwear
BUNK GARDNER: all woodwinds, mumbled weirdness
ROY ESTRADA: electric bass, vocals, asthma
DON PRESTON: retired
JIMMY CARL BLACK: Indian of the Group, drums, trumpet, vocals
IAN UNDERWOOD: piano, woodwinds, wholesome
EUCLID JAMES
MOTORHEAD SHERWOOD (visible on the back cover): Road Manager, soprano & baritone saxophone, all purpose weirdness & TEEN APPEAL (we need it desperately)
SUZY CREAMCHEESE: Telephone
DICK BARBER: SNORKS

also

GARY KELLGREN (picture in badge on cut-out-page) engineer for two months of basic sessions at Mayfair Studios is the one doing all the creepy whispering
DICK KUNC (unfortunately invisible) record & remix engineer for the final month of recording at Apostolic Studios is the one responsible for the cheerful interruptions
ERIC CLAPTON (noted philosopher & guitarist with THE CREAM) has graciously consented to speak to you in several critical areas.
SPIDER (from a group that hasn't destroyed your minds yet...) is the one who wants you to turn your radio around
CAL SCHENKEL: plastic figures and all other artwork (holding eggs lower right front cover).
VICKY KELLGREN: telephone
SID SHARP: orchestral arrangements on "Absolutely Free", "Mother People" and "The Chrome Plated Megaphone of Destiny"

No
te:
All the music heard on this album was composed, arranged & scientifically mutated by Frank Zappa (with the exception of a little bit of surf music). None of the sounds are generated electronically... they are all the product of electronically altering the sounds of NORMAL instruments. The ochestral segments were conducted by Sid Sharpe under the supervision of the composer.


T
his whole monstrosity was conseived & executed by Frank Zappa as a result of some unpleasant premonitions, august through october 1967

Released: September, 1968


Th
e Present-day Composer refuses to die!
Edgard Varese, July 1921




Tracks:
  1. Are You Hung Up?
  2. Who Needs the Peace Corps?
  3. Concentration Moon
  4. Mom & Dad
  5. Telephone Conversation
  6. Bow Tie Daddy
  7. Harry, You're a Beast
  8. What's the Ugliest Part of Your Body?
  9. Absolutely Free
  10. Flower Punk
  11. Hot Poop
  12. Nasal Retentive Calliope Music
  13. Let's Make the Water Turn Black
  14. The Idiot Bastard Son
  15. Lonely Little Girl
  16. Take Your Clothes Off When You Dance
  17. What's the Ugliest Part of Your Body? (Reprise)
  18. Mother People
  19. The Chrome Plated Megaphone of Destiny




We're Only in it for the Money. Het was/is Zappa's derde plaat en wat voor een. De eerste keer dat ik 'Money' hoorde was ik er al helemaal weg van. Ik had toen nog vijftien minuten op een tape over en maakte voor mijzelf een soort collage van Money. Op zich een waanzinnig idee eigenlijk, omdat Money al totaal in collagestijl is. Money valt in eerste instantie op door de parodie op de Sgt. Pepper-hoes van de Beatles. Het leek Zappa een prachtig idee die populaire band te parodiŽren middels de hoes. Paul McCartney vond het best, maar zijn management moest het maar regelen. Die en ook Zappa's maatschappij MGM, zagen wel wat problemen. Gevolg is dat de binnenhoes de buitenhoes werd. Dat zat MGM ook niet helemaal lekker, omdat Zappa zelf nu op de achterzijde stond. In een speciale vergadering (!) werd voorgesteld de hoes te spiegelen, zodat Zappa op de voorzijde terecht zou komen. Dat werd vervolgens weer door Zappa afgekeurd. Alle veranderingen kwamen sowieso te laat, want de drukpersen liepen al. Daardoor was er op de hoes te lezen dat bv. Motorhead visible was on the backcover, mar dat was inmiddels natuurlijk niet zo. De parodie is vergaand gestalte gegeven, alleen heeft Zappa nog een stap verder gezet door de hele groep in vrouwenkleren te hullen. Hoe maak van je ugliness kunst? Op deze wijze dus. De reactie van kopers was er dan ook naar; iemand riep na het zien van de hoes dat vergeleken bij deze Mothers, de Rolling Stones lieve jongetjes waren. Klein detail: de bloemen van Pepper werden vervangen door fruit en groente (dat was immers goed voor je wisten we van Call Any Vegetable van Absolutely Free). Alleen onder de studiolampen ging het rottingsproces iets sneller en volgens de verhalen stonk het dan ook vreselijk tijdens de photoshoot. Op de hoes zien we Zappa's eigen Pumpkin, Gail, in verwachting van Moon. Hoezenmaker bij uitstek Cal Schenk houdt de eieren vast en helaas viel de excellente geluidstechnicus Dick Kunc bij de uiteindelijke hoes er net af, maar dat werd dan ook netjes vermeld op de hoes. Bij een foto van de fotosessie is hij wel zichtbaar (zie hier beneden). Jimmy Hendrix was toevallig in de buurt en ging mee op de foto. Ook niet heel vreemd, Zappa's toenmalige huis was een soort ontmoetingsplek voor iedereen die in L.A. kwam, bijna een soort open huis. Veel bekende muzikanten kwamen er regelmatig en bleven er slapen. Dit niet tot ongenoegen van de GTO's die er ook rondhingen. De collage van de hoes werd vervolgens afgemaakt met talrijke bekende en minder bekende figuren, strips, schilderijen, etc. Alles is kunst immers. Over wie en wat, zijn - net als bij de Beatles - hele verhandelingen geschreven, maar nooit is ieder figuur opgespoord. Nieuw ook was dat alle songteksten op de plaat stonden. Alle, nee, want er werd hier en daar wat gecensureerd. Nu een bekend verhaal, alleen was Zappa daar indertijd van onkundig. Bij de presentatie van een Nederlandse prijs, de Edison - vergelijkbaar met een Grammy - speelde een tape van de plaat op de achtergrond. Zappa hoorde de gecensureerde muziek en weigerde prompt de Edison. Indertijd een geweldige promotie stunt natuurlijk en een goed verhaal. Ik ben er nog steeds niet uit in hoeverre hij sommige dingen niet zelf aangepakt heeft. Er zijn tekstregels verwijderd oor MGM, maar ook - denk ik - door Zappa zelf.
Zoals gezegd, Money is een grote collage. Het is een conceptplaat, toen nieuw en erg in. Progressieve muziek leefde bij de conceptplaten. Zappa ging daarin wel een stap verder, het concept was niet alleen de muziek sec, maar ook alles wat een functie in zijn visie kon verbeelden. Zo gebeurt er van alles tussen de diverse tracks, er wordt getelefoneerd, gesproken, er zijn vreemde geluiden, klassiek aandoende pianostukken en herhalingen van eerdere muziekdelen. Money begint met een collage in stijl van 'held' VarŤse, met gebruik van elektronische effecten. De plaat eindigt met een stuk in de stijl van Lumpy Gravy (is this phase 2 of Lumpy Gravy?), maar die mocht je alleen horen als Kafka's boek "In the penal colony" gelezen had. Een niet erg opwekkend verhaal. Lumpy Gravy had toen al uitgebracht moeten zijn, maar door allerlei verwikkelingen kwam die pas na Money. Op zich was het lezen van het boek een vreemde boodschap, maar in het kader van deze plaat logisch. Echter Zappa claimde altijd geen intellectueel te willen zijn en weinig boeken te lezen (intellectueel toch?). Dat dat niet helemaal klopt maakte hij in de toekomst wel vaker duidelijk. Als er iemand een intellectueel was, dan was het Zappa wel, maar hij verafschuwde mensen die zich als zodanig gedroegen.
Net als bij de vorige plaat, Absolutely Free, is Money behoorlijk maatschappijkritisch, dat houdt niet op bij overheden, politie, maar ook de hippiebeweging wordt aangepakt, net als sommige ouders van gesetteld Amerika en de censuur. Daarnaast worden de concentratiekampen, lees heropvoedingskampen, bekritiseerd (Concentration Moon). Gezien deze kritiek is het lelijkste lichaamsdeel, niet je buik of je harige benen, maar je geest. Op Money duikt het titelstuk van Absolutely Free op, je bent alleen vrij als het echt wil. Maar is het wel vrijheid of een geestverruimend middel? Zappa was toen al erg tegen het gebruik van drugs, zeker in zijn eigen band. "Hou jezelf onder controle en laat je geen slaaf worden van iets dat je niet meer in de hand hebt!" . De flowerpunk is natuurlijk de hippie met zijn bloemetjes in het haar. Leuk en gezellig, maar niet van deze wereld ook. "Je bent er wel, maar wat is je toekomstbeeld. Alleen het hier en nu lijkt belangrijk, maar je bedriegt jezelf hiermee." Dat had hij goed gezien, toen al.
De stemmen, vocalen, zijn gemanipuleerd, vervreemd, met effecten bewerkt. Dat maakt het moeilijk je te vereenzelvigen met de zangers. Bewust gedaan, Money is kritiek, ook op de luisteraar. Opnieuw wordt je je bewust gemaakt van je eigen positie. Ondanks dat is deze plaat zonder meer een van de beste uit de beginperiode. De plaat geeft een uitstekend beeld van Zappa's denkbeelden en muziekvisie, daarnaast geeft Money het tijdsbeeld van de tweede periode van de jaren zestig goed weer. Niet voor niets krijgt juist deze plaat vaak de aandacht als het gaat om Zappa. Of dat terecht is is een tweede, want er zijn nog betere (Uncle Meat bijv.) uit deze tijd, maar ook platen die hij pas later zou maken. Ik kan er slechts een ding nog aan toevoegen, We're Only In It For the Money is Hot Poop!

 L-R: Tom Wilson, dolls, Estrada, Mundi, Black, Gardner, Preston, Underwood, Zappa, Gail (pregnant), Jimi Hendrix, Cal Schenkel, Dick Kunc






Motorhead
© dutch text 2010 Paul Lemmens
© pics etc. 2010 ZFT & others etc.