Meat Light

Uncle Meat gets the deluxe treatment in this three CD Project/Object Audio Documentary. Included is the original 1969 vinyl mix (restored, remastered and available digitally for the first time), an original sequence that includes unique source material and bonus vault tracks mostly compiled from the recording sessions at Apostolic Studios in NYC between 1967 and 1968.








CD 1

Uncle Meat - original 1969 vinyl mix
1. Uncle Meat: Main Title Theme
2. The Voice Of Cheese
3. Nine Types Of Industrial Pollution
4. Zolar Czackl
5. Dog Breath, In The Year Of The Plague
6. The legend Of The Golden Arches
7. Louie Louie (At the Royal Albert Hall in London)
8. The Dog Breath Variations
9. Sleeping In A Jar
10. Our Bizarre Relationship
11. The Uncle Meat Variations
12. Electric Aunt Jemima
13. Prelude To King Kong
14. God Bless America (Live at the Whisky A Go Go)
15. A Pound For A Brown On The Bus
16. Ian Underwood Whips It Out (Live on stage in Copenhagen)
17. Mr. Green Genes
18. We Can Shoot You
19. If We'd All Been Living In California...
20. The Air
21. Project X
22. Cruising For Burgers
23. King Kong (as played by the Mothers in a studio)
24. King Kong (it's magnificence as interpreted by Dom DeWild)
25. King Kong (as Motorhead explains it)
26. King Kong (the Gardner Varieties)
27. King Kong (as played by 3 deranged Good Humor Trucks)
28. King Kong (live on a flat bed diesel in the middle of a race track at a Miami Pop Festival...the Underwood ramifications)

CD 2
Uncle Meat - original sequence
part one
1. Dog Breath, In The Year Of The Plague
2. The Legend Of The Golden Arches
3. The Voice Of Cheese
4. Whiskey Wah
5. Nine Types Of Industrial Pollution
6. Louie Louie (Live at the Royal Albert Hall in London)
7. The Dog Breath Variations
8. Shoot You Percussion Item

part two
9. The Whip
10. The Uncle Meat Variations
11. King Kong

part three
12. Project X Minus .5
13. A Pound For A Brown On The Bus
14. Electric Aunt Jemima
15. Prelude To King Kong
16. God Bless America (Live at the Whiskey A Go Go)
17. Sleeping In A Jar
18. Cops & Buns
19. Zolar Czakl

CD 3
part four
1. We Can Not Shoot You
2. Mr. Green Genes
3. PooYeahrg
4. Uncle Meat: Main Title Theme
5. Our Bizarre Relationship
6. Later We Can Shoot You
7. If We'd All Been Living In California...
8. 'Ere Ian Whips It/JCB Spits It/Motorhead Rips it
9. The Air
10. Project X .5
11. Cruising For Burgers

from the vault:
12. A Bunch Of Stuff
13. Dog Breath (Single Version - Stereo)
14. Tango
15. The String Quarte
16. Electric Aunt Jemima (Mix Outtake)
17. Exercise 4 Variant
18. Zolar Czackl (Mix Outtake)
19. More Beer!
20. Green Genes Snoop
21. Mr. Green Genes (Mix Outtake)
22. Echo Pie
23. 1/4 Tone Unit
24. Sakuji s March
25. No. 4
26. Prelude To King Kong (Extended Version)
27. Blood Unit
28. My Guitar (Proto I- Excerpt)
29. Nine Types Of Industrial Pollution (Guitar Track, Normal Speed)
30. Uncle Meat (Live at Columbia University 1969)
31. Dog Breath (Instrumental)
32. The Dog Breath Variations (Mix Outtake)

De zoon van de moeder aller moeders platen, Meat Light, komt met de verstopte suggestie van ‘schijn een lichtje op mij’ verdacht in de buurt van de hitparade. Maar, laten we eerlijk zijn, minder verdient het product ook niet. Meat Light- met light in de betekenis van een rode lamp in de dentale duisternis - was blijkens de bijsluiter en de historie ooit bedoeld anders in elkaar gestoken te zijn. Disc 2 en 3 volgens de original fassung (No Commercial Potential?) met nog enkele bonussen op de koop toe. Disc 1 is Uncle Meat zoals we het kennen van vroeger, toen we nog jong waren en dus zonder de film-excerpts en zonder de toegevoegde tango. Ik vind het heel erg prettig die ‘gouwe oude’ nu weer op één cd-tje te hebben. Vreemd ook weer, want mijn echte Bizarre Records lp had kant 4 achterop kant 1 en drie achterop 2. Dat waren nog eens tijden. Maar goed, met deze aanwinst zal ik de Uncle Meat cd versie niet heel vaak meer inschuiven. En dan heb ik het nog niet gehad over het geluid, want dat is letterlijk omverwerpend. Nog nooit eerder heb ik Uncle Meat zo helder en goed gehoord, maar dit is dan ook de 2013 remastering. Die van 2012 was dezelfde als die van de cd-versie daar weer voor. Dank dus Chris en ook dank John. De ‘original sequence’ is nogal afwijkend van het uiteindelijke product. En het valt me weer op dat heer Zappa toch altijd heel goed weet te kiezen wat er wel en niet op moet, maar ook de volgorde, het totale geluidsspectrumplaatje zeg maar. Dit opmerkend moet ik voorzichtig zijn, want ik luister al zesenveertig jaar naar dit album, een van mijn favorieten ook nog eens, en dan begint ‘nostalgie’ een grote rol te spelen. De nieuwe, originele volgorde is dan weer deviant voor mijn geconditioneerde oren en dat troebleert het denken. Dog Breath wordt bijvoorbeeld nu de openingstrack en die heeft nogal een bizarre einde. Whiskey Wah is een aardige toevoeging in een voor de sessie ongekend felle gitaarsolo. Dat geldt dan meteen ook voor The Whip. Het is een track die je zo zou kunnen tegenkomen op Weasels Ripped My Flesh of op Hot Rats II. Op de achtergrond horen we Ian of Bunk met hun saxen op de pedalen in een aan King Kong reminiscente klank. Hoe dan ook, prachtige track. Project X is Minus 5 en dan hou je weinig over dan wat elektronische geluidseffecten. Na wat bekende liedjes kom je uit bij Cops & Buns, de extended edition zou ik willen toevoegen, want de track stond in het kort al op The Lost episodes. Dat was leuker, want korter; “In de beperking herkent men de meester” zegt een Duitse gezegde en dat klopt. Zappa heeft dat gezwets gelukkig niet op Uncle Meat gezet en in het kort op Lost Episodes. Deze broodjesagent is te lang van stof om onderhoudend te zijn. Met Zolar Czakl sluiten we deel drie af en gaan we op naar deel 4 en de bonustracks op cd3. We Can Shoot You is hier ietsje korter, maar deel twee volgt later. PooYeahrg is Roy Estrada in huil-actie, zoals we dat van hem kennen; met terugwerkende kracht niet echt een verrijking. Our Bizarre Relationship heeft dat dan weer wel met een toegevoegde zin, dus goed opletten, want Elmer (Valentine) heeft ondanks zijn bedenkingen The Mothers toch een eerste kans om te werken gegeven in The Trip. Kijk dat zei dat meiske eerder nooit. Deel twee van We Can Shoot You volgt. Nieuw is ook de stemcollage à la Lumpy Gravy met stemmen van Ian, Jimmy Carl Black & Motorhead die een oogje heeft op een prachtige blondine en Ian die nog maar eens vertelt hoe hij bij The Mothers kwam. Project X.5 is een puzzelstukje van het project dat later samengegaan is als Project X. Cruising for Burgers sluit de zaak af. Totaal andere samenstelling – very strange -dus en daar moet ik wel aan wennen. Ik kan het niet objectief beoordelen, maar deze sequentie lijkt me anno nu minder sterk. Maar ja, als we deze nu in 1969 gekregen hadden en de oude Uncle Meat nu? Existentiële vragen zijn dat hoor. Gelukkig hebben we nog zo’n 20 tracks uit de kelder. De wat slaperige intro is geinig. Dog Breath (single version) heeft extra saxen en gitaarpartijen op de achtergrond om het nummer wat dynamischer te maken. Prachtig. Tango klinkt een beetje als Project IV en het String Quartet kennen we vooral van allerlei illegale plaatjes. Het is een uitgebreide, instrumentale versie van Uncle Meat met veel saxwerk. Uitstekende track. Onze elektrische tante (een gitaarversterker) klinkt niet heel veel anders. Exercise 4 Variant dan wel weer heel erg. Duidelijk een gefilterd orgel wordt het een bijna gesynthetiseerde Uncle Meat. Zolar Czakl is ‘kluged’ by Zappa. Kluged is Amerikaanse militaire jargon en komt eigenlijk van het Duitse Klug en dat betekent slim, dus de track is slimmer gemaakt door FZ in eigen persoon. Dus! Maar of meer bier in dit geval slimmer maakt valt te bezien. De sax-problemen komen aan bod bij Mr. Green Genes: ‘we vinden wel een manier’ roept FZ. Uiteindelijk is het natuurlijk gelukt. Echo Pie is weer een Green Genes met gitaaropening, langzamere vocalen en een meer op de voorgrond geplaatste hobo (speed-up clarinet). Zappa legt het nog eens geduldig uit aan Jim Black in Echo Pie: hij is de band blijkt nu en heeft het druk in de studio, maar de band mag best zonder hem op tournee. Maar dat kan weer niet want iedereen komt toch voor Zappa. Aldus The Mothers in 1:08 verklaard. Het maakt veel boeken overbodig. 1/4 Tone Unit is net als het opgewonden No. 4 een mooi mini-werkje, zo’n werkje waar het album Uncle Meat rijk door geworden is. Marimba’s overheersen prachtig in Sakuji’s March. De extended Prelude to King Kong is gelukkig later ingekort, want als Zappa inzet met zijn gitaar gaat het helemaal mis. Hij heeft dat op tijd ingezien, dus ging de schaar erin. Blood Unit is ook weer opgeslimd door Zappa. Kennen we dit niet ergens van? Genoeg gespeeld en geknipt, even losgaan op gitaar met ‘My Guitar’, een voorbereiding op dat latere stuk. Dat Zappa beheerst en vakkundig de snaren aanslaat is te horen op de op normale snelheid afgespeelde track voor Nine Types of Industrial Pollution. Boeiend om te horen hoe hij dat doet en de tien minuten zijn dan ook snel om. Wat een oase van rust die track zonder de tweede gitaarpartij, de versnelling en de kudde percussie, bijna new age. Gevat kondigt Zappa Uncle Meat aan bij de Columbia University en wat klinkt dat eigenlijk goed zo. Dan tot slot Dog Breath keer twee; een keer zonder stem en een keer een mix-outtake. Die akoestische gitaar maakt toch wel een verschilletje. Hebben we nu het licht gezien? Ja, want er is veel te ontdekken, vooral wat er wel en niet gebruikt is en dan ook weer hoe het gebruikt is en op welke plaats. Kortom: een documentaire eigenlijk over hoe Uncle Meat zo tot stand gekomen met het beschikbare materiaal. Dat zouden ze meer mogen doen bij Zappa Records. Ondanks de nostalgie nu denk ik dat Zappa toen uitstekende keuzes gemaakt heeft. Mooi om dat proces nu een beetje te kunnen inzien. Prachtig setje dus, maar vooral voor liefhebbers van oudere muziek, wat ik zie her en der toch meer voorkeur voor Chicago en Little Dots. Een leeftijdskwestie wellicht? Trouwens de verpakking mag er ook wezen. Mogen we nu dan ook Hot Rats de documentaire verwachten?

Paul Lemmens © text 2016