JOE'S GARAGE








Joe's Garage is a stupid story about how the government is going to try
to do away with music (a prime cause of unwanted mass behaviour).
THE CAST:
:

FRANK ZAPPA

as

 Central Scrutinizer
Larry
L. Ron Hoover
Father Riley
Buddy Jones
 
 

Denny Walley
as
Mrs. Borg
 

Al Malkin
as
Officer Butzis
 

Ed Mann
as
Sy Borg
 

Ike Willis
as
Joe
 
Warren Cuccurullo as Sy Borg
Dale Bozzio as Mary
Terry Bozzio
as Bald-Headed John 
and also:
Al Malkin, Warren Cucurullo, Dale Bozzio, Geordie Hormel, Barbara Issak
& most of the people who work at
Village Recorders (circa 1979)
as
The Utility Muffin Research Kitchen Chorus:
Frank Zappa: lead guitar, vocals
Warren Cuccurullo:
rhythm guitar, vocals
Denny Walley:
slide guitar, vocals
Ike Willis: lead vocals
Peter Wolf: keyboards
Tommy Mars:
keyboards
Arthur Barrow: bass, vocals
Ed Mann: percussion
Vinnie Colaiuta: drums, optometric abandon
Jeff:
tenor sax
Marginal Chagrin:
baritone sax
Stumuk: bass sax
Dale Bozzio: vocals
Al Malkin:
vocals
Craig Steward: harmonica
Patrick O'Hearn: bass on Outside Now


ACT I
1. The Central Scrutinizer

  2. Joe's Garage
  3. Catholic Girls
  4.
Crew Slut
  5. Fembot in a Wet T-Shirt
  6.  On the Bus
  7. Why Does It Hurt When I Pee?
  8. Lucille Has Messed My Mind Up
  9. Scrutinizer Postlude

ACT II
  1. A Token of My Extreme
  2. Stick It Out
  3. Sy Borg
  4. Dong Work for Yuda
  5. Keep It Greasey
  6. Outside Now

ACT III
  1. He Used to Cut the Grass
  2. Packard Goose
  3. Watermelon in Easter Hay
  4. A Little Green Rosetta

Op de lp was Fembot in a Wet T-Shirt genoemd als  Wet T-Shirt Nite en waren Lucille and Scrutinizer Postlude een geheel.



Joe's Garage is een wat Zappa noemt "cheap kind of highschool play". Daarmee heeft hij volledig gelijk en tegelijkertijd ook weer niet, want welke leerling van het voortgezet onderwijs heeft een zulke ongebreidelde fantasie?
In eerste instantie zou Zappa een enkele plaat maken met als titel 'Arrogant Mop', vandaar ook de afbeelding. Die overigens komt uit de fotosessies voor de originele Lather-box! Wij hebben een andere visie op zwarte piet, maar of ze dat in Hollywood weten vraag ik me af. Zappa was zo goed op dreef dat hij meerdere nieuwe nummers schreef, wat oude nummers hergebruikte en voila, een drie-lp set maar liefst met een doorlopend verhaal. In de lp-tijd was Act 1 ook lp1 en stonden Acts 2 & 3 samen op een dubbel-elpee. De hoezen waren rijkelijk voorzien van talloze collage-elementen en waren daarmee meteen in eenheid met platen als Uncle Meat. De conceptuele continuļteit druipt er dan ook vanaf.
Tekstueel gezien is het puur genieten, je valt van de ene verbazing in de andere. Talloze thema's komen langs, garage bands, fetisjen, groupies, vermaak in discotheken, religie en andere geestelijke invloeden, seks natuurlijk, geslachtsziekten, maar vooral censuur op vormen van kunst. Het verhaal hier uitleggen gaat te ver, het is eigenlijk ook veel leuker om het zelf te beluisteren. De verschillende rollen zijn goed gecast, maar de echte hoofdrol is toch wel weggelegd voor Zappa zelf als Central Scrutinizer; een soort Orwelliaanse big brother, maar dan wel een die af en toe uit zijn rol valt.
Behalve dat staan de drie lp's/2cd's bol van de gitaarsolo's, de een nog mooier dan de andere en opnieuw laat Zappa horen een fenomenaal gitarist te zijn. De eerdere ervaringen met xenochrony (de solo plakken op een heel andere ritmetrack van bv. een live concert) wordt hier doorlopend toegepast. Dat geldt niet voor Watermelon in Easter Hay (wat een on-zappiaanse-maar-oh-zo-prachtige-solo) en Crew Slut. Geinig is dat in een soort tijdreis de gitaargeluiden beginnen in de jaren vijftig en langzamerhand doorgroeien naar die van eind jaren '70. Joe's Garage is een zeer sfeervol muzikaal stuk, met voldoende ruimte en afwisseling. Het blijft boeien en elke keer is er iets nieuws te ontdekken. Wat mij betreft een van de hogere hoogtepunten uit Zappa's oeuvre.
Dat een stuk als Joe's Garage ook daadwerkelijk uitgevoerd zou worden had niemand ooit gedacht, maar op 26 september 2008 voerden studenten van de Universiteit van Michigan het hele stuk op, gebruik makend van een live band, choreografie, video en voorstellingen. En dat alles met toestemming van de ZFT. Hieronder een foto ervan.
Joe2%20%28Custom%29.jpg


-----------------------------------------------------------------------------------------

Ook in Nederland werd Joe's Garage uitgevoerd. Egon Kracht, bassist bij o.a. Pierre Courbois, voerde in 2003 het stuk in concertante vorm uit met zijn Egon Kracht & the Troupe.
text © 2010 by paul lemmens
pics © 2010 ZFT