FRANKIE & BOBBY
growing up Zappa & the rest of our story

Bob, de broer van Frank, haalde in twee boeken herinneringen op uit zijn (jeugd-)tijd met Frank. Boek één stopt in 1967, boek twee gaat daar verder tot voorbij het overlijden van Frank en de hereniging met Moon en Dweezil. Er is een klein hoofdstuk aan Gail Zappa gewijd. Onderstaand de recensie uit 2015 van zijn eerste boek uit 2015. Daaronder die van deel twee uit 2017. De conclusie kan ik hier al melden: jammer dat het niet één boek is. Maar voor nu: koop deel twee of wacht totdat ze verenigd zijn in één boekkie of wacht totdat ze allebei in de ramsj liggen.
Bob(by) Zappa is Frank's jongere broer. De afgelopen jaren heeft hij een boek geschreven over hun jeugd. De filmpjes op YouTube, waarin een sympathiek overkomende Bob vertelt over die Zappa-jeugd, zijn al veelbelovend. Het boek kan dus wel eens een behoorlijke ogenopener worden.
Hiernaast de kaft. De heren Zappa zien eruit als twee rasechte boefjes, waarbij het al minder vreemd lijkt dat er geëxperimenteerd werd met springstoffen.
Hopelijk nu snel in huis en dan letters vreten natuurlijk.

“His name is Bobby he looks like a potato”. Zou dat over zijn broer gaan? Zou best kunnen. Het met veel tamtam aangekondigde Bob-de-broer-van-Frankie Zappa-boek heb ik in zeer korte tijd uitgelezen. Kort, omdat er bijna niets instaat. Het is niet echt een verhaal, meer stukken tekst die aan elkaar ‘gemonteerd’ zijn zodat het nog iets lijkt, maar uiteindelijk is er meer wit dan tekst op een pagina. Bob duikt de historie van de familie in en lezen daar vooral drie belangrijke dingen: 1. Frank was er altijd voor zijn jongere broer 2. Vader was een soort maniakale verhuizer met tiran-achtige trekjes en 3. moeder was in het gezin Z. een onzichtbaar iemand. Maar dat wisten we eigenlijk allemaal al. Er zijn wat leuke anekdotes, maar die voegen niet bijzonder veel toe aan alles wat we al weten uit andere bronnen. In de categorie ‘nieuw’ valt de pizza-pindakaas die vader in een opwelling in The Pit, diens werk op dat moment, aan de argeloze voorbijganger aan wil smeren. Ik hou van pindakaas, maar dit gaat mijn smaakpapillen te ver. Wat opvalt is dat Cal Schenkel, met wie Bob toch een tijd heeft doorgebracht, fout genoemd wordt in het boek – Shenkel -. Maar ach, we zijn liberalen tenslotte, toch? Wat mij eigenlijk veel meer opvalt is wat er niet in dat boek staat. Bobby werd door broer Frank naar New York gehaald om hem bij te staan in de tijd dat Zappa met zijn Mothers in het Garrick Theatre optrad. Zappa woonde in New York met zijn nieuwe vriendin Gail. Die naam komt in het hele boek niet voor. Op zijn minst is dat opmerkelijk, want Bob moet haar ontmoet hebben, dat kan niet anders. En dan ligt de vraag voor de hand: waarom staat zij er niet in? Kay komt er dan wel weer in voor en zelfs opmerkelijk positief, namelijk als de grote aanstichtster van het ontwikkelen van Zappa’s talent. Dank Kay. Duidelijk is dat Frank zijn eigen weg bewandelt en zich van weinig mensen iets aantrekt en daarbij ook Bobby tijden niet ziet. Maar dat komt in elke gezin voor. Bob houdt niet zo van muziek lezen we ruimschoots in het witte gedeelte. Die liefde had broerlief natuurlijk al weggekaapt. Veel verhalen in het boek lijken ook voor Bob uit een derde hand te komen, maar vanwege de chronologie in het tijdsbestek geplaatst. Anders hadden we wellicht een mooi schetsboek gehad. Rest mij nog iets te zeggen over de foto’s: die zijn alleraardigst, maar door het kopiëren van het boek (het lijkt niet gedrukt, maar via een snelprint of zoiets afgedrukt – de letters glimmen teveel namelijk), laat de kwaliteit te wensen over. Na Candy’s – Zappa zusje – boek is dit opnieuw een boek uit de directe familie, maar ook opnieuw een boek wat mij in ieder geval niet brengt wat ik gehoopt had. Ik ga nu maar wachten op Gail’s boek, want dat hangt ook nog ergens in de lucht. En voor wat betreft ‘Growing Up Zappa’ ; een boek schrijven is niet iedereen gegeven. Misschien had hij beter met medeauteur Bob Stannard kunnen blijven vissen...
Bob Zappa met reclamebord

Meer informatie is te vinden op bobzappa.com, de site special opgericht voor dit boek. Daar is ook een bestellink te vinden.
Boek twee is beter dan boek één, qua vorm en qua verhaal. Bob's nieuwe partner, Diane Papalia, had daar een goede hand in. Daar waar deel één ontspoorde door teveel wit en een te fragmentarische aanpak, heeft deel twee vaart en minder gaten. Weliswaar gaat deel twee over de relatie van broeders Bob en Frank, we moeten tot bladzijde negenenzestig wachten voordat Frank opduikt, vergezeld van John Smothers- Frank's bodyguard. De eerste achtenzestig bladzijden beschrijft Bob zijn studie, sollicitaties en werkervaringen. Hij verhaalt de eerste ongelukkige ontmoeting met Gail in New York en het feit dat het tussen hun daardoor(?) nooit meer goed is gekomen. Reden is een dispuut over de Vietnamoorlog tussen Gail's pa, aangeschoten door de drank, en Bob, idem. Dat Frank het er ook  niet mee eens was werd door Gail buiten beschouwing gelaten. Naast de relaties in de familie, vader overleden, moeder in de zorgen, broer Carl die niet heel zelfstandig overkomt, zus Candy, die haar leven net op de rit houdt, zijn Bob en Frank de meer succesvolle leden van het gezin. Leuk te lezen is hoe Frank een uitje voor zijn moeder regelt, compleet met limousine, stadstour en diner. Ook had hij een huis voor haar en Carl gekocht. Na het overlijden van moeder Zappa verkocht Gail het huis meteen en stond Carl op straat. Ook Gail's afschermen van haar gezin tegenover de andere familieleden komt aan bod en haar vreemde gedrag bij Frank's overlijden. Bob heeft nog een privé detective geregeld om uit te zoeken of er allemaal wel volgens de regels gehandeld is, want van het overlijdenscertificaat klopt niet veel. Opmerkelijk is de hereniging met Moon en Dweezil, die allebei door verhalen van Gail contact met Bob vermeden hadden, terwijl Bob om dezelfde reden niet met Frank of diens kinderen contact mocht hebben. Moeder Gail had iets teveel het heft in handen en speelde en manipuleerde er  behoorlijk op los leren we. Reden voor haar gedrag zijn wellicht Frank's vele slippertjes. Gail kon het niet hebben en Frank deed het toch. Na diens overlijden kon ze eindelijk alles op haar manier doen. Beetje op het maniakale af zelfs. Niet dat alles nu duidelijk wordt, want broer Bob weet net zo weinig als wij, dat wordt dan weer wél duidelijk. Wat wel in beide boeken overeind staat als die paal boven water, is: Brotherly Love. Bob adoreerde zijn grote broer en daar zijn wij het roerend mee eens!

text ©2015/2017 paul lemmens