FILLMORE EAST - JUNE 1971

   
 

   1. Little House I Used to Live in
   2. The Mud Shark
   3. What Kind of Girl do You Think We Are?
   4. Bwana Dik
   5. Latex Solar Beef
   6. Willie the Pimp - part one
   7. Do You Like My New Car?
   8. Happy Together
   9. Lonesome Electric Turkey
 10. Peaches en Regalia
 11. Tears Began to Fall











[31.jpg]



Players:
Frank Zappa: guitar & dialog
Mark Volman: lead vocals & dialog
Howard Kaylan: lead vocals & dialog
Ian Underwood: winds & keyboards & vocals
Aynsley Dunbar: drums
Jim Pons: bass & vocals & dialog
Bob Harris: 2nd keybaord & vocals
Don Preston: mini-moog on track 9


Recorded June, 1971

Live at Fillmore East kondigde het eind aan van de Fillmore concerten; Bill Graham hield ermee op. Fillmore East is een wat goedkoop aandoende plaat, waarmee Zappa snel en accuraat reageerde op diverse bootleggers. In zekere zin ook een parodie, de hoes is namelijk in de toentertijd overeenkomstige nihilistische bootlegstijl gedaan. De muziek klinkt ook wat onaf, de mix klopt niet helemaal en het geluid is verre van optimaal. In eerste instantie vond ik het een teleurstellende lp. De voorganger, Chunga's Revenge was veel beter te verteren en klonk ook stukken beter. Anderzijds kregen we wel veel humor met deze plaat. Het gedoe om de groupies nam een vogelvlucht en opmerkingen met dubbele bodems waren dan ook niet van de lucht. Mark en Howie waren perfect geschikt voor deze vocaal georiŽnteerde band. Droll humor and poverty. Dat groupies graag afkomen op een band met een hit in de hitparade lijkt logisch, maar dat is het niet. Bands als The Who en vooral Led Zeppelin hadden wat dat betreft veel meer aantrekkingskracht. Hoe dat voor de groupies zelf werkte beschrijft Pamela Des Barres-Miller in haar boek I'm with the band. Een geweldige vondst is natuurlijk dat de Turtles vervolgens hun hit-record, Happy Together, zingen. Zoals Zappa al een platenbons citeerde op de hoes van Freak Out: "I believe I could make you as big as the Turtles." Nu had hij er zelfs drie in zijn eigen band (Jim Pons werd door Mark & Howie erbij gehaald.Fillmore heeft met de Turtles sterke vocalen. Bob Harris vertolkte overigens een tijdelijke rol in de band, omdat George Duke elders verplichtingen had.
Op de originele lp-versie begon kant 2 met Willie the Pimp - part 2. Maar beide Willies hadden niet echt met elkaar te maken en bleken bij cd-mastering niet op elkaar aan te sluiten. Reden voor FZ om part 2 er dan maar af te halen. Of hij gelijk had? Fillmore is een aardige plaat en geeft een prima beeld van deze periode. Dat de band meer kon was later te horen op Just Another Band from LA en nog weer eeuwen later op Playground Psychotics. Dat is in feite een soort Fillmore deel twee. Op de tweede dag van de Fillmore-concerten kwamen John en Yoko on stage. Afgesproken werd de concert-tapes allebei mee te nemen en elk een lp uit te brengen. Die van John was niet heel geweldig, er was behoorlijk gerommeld met de mix, zodat sommige Mothers niet of nauwelijks te horen waren. Bovendien parodieerde hij Zappa's Fillmore hoes (zie linkerzijde). Erger was dat hij niet de credits gaf die de songs verdienden. Zappa was boos en weigerde vervolgens zijn plaat uit te brengen. Dat werd pas goedgemaakt in 1992 met Playground. Die mix is dan ook totaal anders. Luister maar eens. Muzikaal blijft Fillmore goed overeind, alleen heb je na al die jaren de grapjes wel gehoord. Die zijn toch moeilijk houdbaar.

Vergeet niet om te gaan stemmen.
tekst © Paul Lemmens, 2010