BONGO FURY

  1. Debra Kadabra
  2. Caroline Hard-Core Ecstasy
  3. Sam with the Showing Scalp Flat Top
  4. Poofter's Froth Wyoming
  5. 200 Years Old
  6. Cucamonga
  7. Advance Romance
  8. Man with the Woman Head
  9. Muffin' Man 

Music Supplied by:
Frank Zappa: lead guitar, vocals
Captain Beefheart: harp, vocals, shopping bags
George Duke: keyboards, vocals
Napoleon Murphy Brock: sax, vocals
Bruce Fowler: trombone, fantastic dancing
Denny Walley: slide guitar, vocals
Tom Fowler: bass, also dancing
Chester Thompson: drums (5 & 6)
Terry Bozzio: drums (all, but 5 & 6), moisture

Recorded Live at Armadillo World Headquarters,
Austin, Texas, May 20 & 21, 1975
200 Years Old, Cucamonga and intro Muffin' Man recorded
January & February, 1974

Sam & Man written by Don Vliet

Bongo Fury is een plaat aan het eind van een periode. Het is de laatste met de 'oude' band en met de nieuwe cute little drummer al een beetje op weg naar de nieuwe. In chronologie kwam deze plaat na One Size Fits All en voor Zoot Allures. One Size was een succesvolle plaat en de fans wilde er wel meer van die. Jammer, want Zappa had zo zijn eigen plannen. Ja er waren wel resten van One Size (de studiotracks) en dit was ook de aangekondigde plaat op die hoes. Maar toch. Het overgrote merendeel van Bongo is live opgenomen en heeft een wat smerige, bluesy sound. Komt een beetje door Beefheart. Zappa sleepte zijn oude vriend mee om hem op die manier wat bij te staan. Don zat op dat moment zonder band, zonder contract en bijna platzak en daarmee in de put. Zappa hielp hem er bovenop en nam hem mee op tournee. Dat was niet gemakkelijk, enerzijds vanwege de persoon van Vliet, anderzijds omdat hij de teksten niet kon onthouden. De stagevloer lag meestal vol met songteksten. Uiteindelijk draaide het toch weer uit op de oude meningsverschillen en was het voor de zoveelste keer over met de vriendschap. The Captain mag een paar liedjes voordragen en doet dat op geheel eigen wijze. Het geeft de plaat net de furie die nodig is, net dat ongemakkelijke dat het spannend maakt. Carolina en Advance zijn prachtige stukken en zouden tot in de verre toekomst regelmatig op het repertoire staan. 200 Jaar Oud verwijst op dat moment naar de verjaardag van de US of A en Zappa gooit er meteen een nostalgisch stukje tegenaan in de vorm van Cucamonga; de plaats waar zijn en Donny's carrière begon. Beide stukken klinken wat steriel door de opnames in de studio en passen niet echt bij de wat grovere andere stukken. Absolute knaller is Muffin Man. Met een geweldige gitaaruithaal op het eind. Ook deze gebaksman zou regelmatig gaan langskomen in de toekomst. De inzet, de sfeer, spanning en humor, het is er allemaal en dat maakt Bongo Fury een prachtige plaat.
Daarna was het over. Bozzio mocht blijven, er kwam een nieuwe lichting musici en een nieuwe stijl in Zappa's muziek en teksten. Wat we toen nog niet wisten is dat we een schitterende Läther-box gemist hadden. Dat zou goedgemaakt worden met wat vage plaatjes (de drie crisisplaten). Er begon een heel gedoe met allerlei labels en vaak lang wachten op nieuw materiaal. Dan nog maar eens de Muffin Man draaien.


l-r: fowler-zappa-walley-fowler-vliet


Foster's Freeze, de plek waar de coverfoto genomen is.


Foster's assortiment

De schaatsbaan waar Bongo Fury opgenomen is.
September 1976. Photo by Steve Hopson












albumcover with texts on the front









                        © tekst 2010 Paul Lemmens