apostrophe (')

  1. Don't Eat the Yellow Snow
  2. Nanook Rubs it
  3. St. Alfonzo's Pancake Breakfast
  4. Father O'Blivion
  5. Cosmic Debris
  6. Excentrifugal Forz
  7. Apostrophe
  8. Uncle Remus
  9. Stink-Foot




This is an album of songs and stories set to music performed for your dining and dancing pleasure by FZ and some of the people he likes to record with.

original back





Apostrophe' is een erg sterke plaat, zowel voor wat betreft muziek als zang. Veel zang wordt gedaan door Zappa zelf, alleen bijgestaan door wat backing-vocals. Zijn 'stijl'  beetje lijzig, sarcastisch en humoristisch komt hier uitstekend uit de verf. Zappa was altijd al een verhalenverteller en dat is hier te horen. Zijn cheep highschool stories hebben vele lagen, zijn soms vreselijk humoristisch en hangen vaak van de onzin aan elkaar. Het mooie is dat ze ondanks dat heel samenhangend en geloofwaardig zijn. Wie verzint er nu zo'n verhaal over de Gele Sneeuw en Nanook etc. Prachtig gewoon. Net zo sterke teksten vind je in de andere nummers; Stink Foot is natuurlijk door de tijden heen een populair liedje geworden, maar vlak Cosmik Debris, over de zin en onzin van allerlei bij-geloven, niet uit!
Net zo sterk als de teksten is de muziek. Prachtige composities en sterke arrangementen. Pittige stukken om te spelen. Al met al een soort visitekaartje voor de te volgen releases. Op Apostrophe' is geen echte band aanwezig; het is een solo-project van Zappa, waarbij hij gebruik maakt van allerlei muzikanten, zowel oudgedienden als nieuwe. Opvallendst in dit gezelschap is Ray Collins, maar voor hem is hier echter slechts een bijrol weggelegd. Veel hinder had Zappa van Jack Bruce die op het titelnummer speelt. "Veel te veel noten en te hard", was zijn commentaar indertijd en "Het nummer klinkt eigenlijk niet zoals zou moeten." Daar is in latere mixen wat aan gesleuteld, maar het blijft behelpen vind ik. De diverse gitaarstukken zijn behalve Apostrophe' kort en krachtig.
Apostrophe' bleek een meesterplaat, het was Zappa's eerste en enige in de top 10 en zijn tweede gouden. Zappa was plotseling populair! En dat liet hij blijken ook, zie stukje hiernaast.

Apostrophe' ? - The crux of the biscuit!

At various points on this disc you will hear the performances of:

drums Jim Gordon (7)
Johnny Guerin (9)
Aynsley Dunbar (6, 8)
Ralph Humphrey (1-2-3-4-5)
bass Jack Bruce (7)
Erroneous
Tom Fowler
FZ
keyboards George Duke
violin Sugar Cane Harris
Jean-Luc Ponty
percussion Ruth Underwood
saxophones Ian Underwood
Napoleon Murphy Brock
trumpet Sal Marquez
trombone Bruce Fowler
back-up vocals Ray Collins
Kerry McNabb
Susie Glover
George Duke
Debbie
Lynn
Napoleon Murphy Brock
Ruben Ladron De Guevara
Robert "Frog" Camarena
lead vocals &
all guitars
FZ
(except Tony Duran: rhythm guitar on Apostrophe')

  tekst 2010 Paul Lemmens