|
|
|
| The
Making of Freak Out - 4cd versie - is in alle opzichten een
bijzonder uitgave. Niet alleen vanwege het historisch karakter, het
Freak Out jubileum, maar ook door de verpakking: zachtplastic in
uitklap-kruisvorm. Felgekleurde belettering. Prachtig en ruikt nog
lekker ook. Met het uitklappen komen de diverse cd's tevoorschijn en
op de bodem ligt het flinke boekwerk en de - voor oude fans al
bekende - Freakmap. Die zat namelijk ook bij de eerste versie van de
oer-elpee. De cd's gaan er met enige moeite uit (warning-sticker op
de buitenzijde). Om met het boekje te beginnen: veel originele foto's en nu eens goed zichtbaar; een krantenartikel, een prachtige advertentie en info over alle tracks - soms uitgebreid, soms niet. Natuurlijk de lijst met namen, maar nu aangevuld met nieuwe... (wie deed dat?). en een hele lijst met de eerste intekenaars voor deze versie. Er staan opnieuw veel Nederlanders in de lijst en ook een beetje dezelfde namen als bij FZ:OZ. Merkwaardig is de tekst van een jongere die anno nu voor het eerst kennismaakt en schrijft hoe dat beviel. Gail wilde dat graag om de lp ooit net zo'n indruk maakte op sommige jongeren van toen (1966/1967). Leuk, maar beetje vreemd, immers de wereld is nogal veranderd sinds de jaren zestig en dat geldt in het bijzonder voor de muziek. |
De muziek: cd1 is de oude Freak Out versie in stereo, maar met het 'oude' wat smeriger geluid. Deze benadert de plaat het meest, de Zappa Approved Version is toch wat meer opgepept en uitgerekt (voor zover je dat over geluid kan zeggen). De resterende drie cd's worden gevuld met mono-uitvoeringen, tracks zonder zang (the basic tracks), interviews en een uniek live-optreden: Fillmore 25 juni 1966. Dat is in de originele bezetting (!) aangevuld met The Cherry Sisters (danseressen) Daarnaast staan er nieuwe tracks op, bv. Groupie Bang Bang. Maar dit ken ik al van een andere band: The Rolling Zappas(?). Al met al een boeiende luisterervaring. Leerzaam zijn de tracks zonder zang. Hierop is goed te horen hoe de nummers eigenlijk opgebouwd zijn en tegelijkertijd realiseer je je dan hoeveel invloed de zang heeft op Freak Out. Even leerzaam zijn de interviews. Het zijn er nogal wat, maar ik vind ze dit keer niet vervelend of storend of te lang. Het live stuk is geweldig, maar de band is op en Go Cry eindigt dan ook abrupt (net als de cd). Op disc drie horen we eindelijk waarvoor al die percussie, gehuurd voor $500 (lees de 'oude' hoezen/boekjes), gebruikt is. Het biedt niet alleen een perspectief is Zappa's aanpak, maar ook meteen een auditieve brug naar Uncle Meat. Ik vind het een zeer geslaagd project met een bijzonder object. Voor de mensen die het allemaal teveel vinden is er de 2cd-versie... |
|
CD 1
CD 2
CD 3
|
The Mothers of Invention: Frank Zappa: musical director, guitar & vocals Ray Collins: lead vocalist, harmonica, tambourine, finger cymbals, bobby pin & tweezers Jim Black: drums (also sings in some foreign language) Roy Estrada: bass & guitarron; boy soprano Elliot Ingber: alternate lead & rhythm guitar with clear white light |
|
THE MOTHERS' AUXILIARY Gene Estes: percussion Eugene Di Novi: piano Neil Le Vang: guitar John Rotella: clarinet, sax Kurt Reher: cello Raymond Kelley: cello Paul Bergstrom: cello Emmet Sargeant: cello Joseph Saxon: cello Edwin V. Beach: cello Arthur Maebe: french horn, tuba George Price: french horn John Johnson: tuba Carol Kay: -12-string guitar Virgil Evans: trumpet David Wells: trombone Kenneth Watson: percussion Plas Johnson: sax, flute Roy Caton: copyist Carl Franzoni: voice Vito: voice Kim Fowley: hypophone David Anderle: guest &/with Motorhead Sherwood: noises Mac Rebennack: piano Paul Butterfield: guest Les McCann: piano Danny Hutton: guest Cory Wells: guest Mike Clarke: guest P.F. Sloane : guest Terry Gilliam: guest Jeannie Vassoir: the voice of Cheese |
|
|
CD 4
|
|
 |
MOFO Fazedooh De 2cd-versie wijkt eigenlijk niet eens heel veel af van de 4cdversie. Wel een plastic doosje, een uitgebreid boekje met een uitklapblad met de Freak-map. De vormgeving is hetzelfde, veel foto's idem. Cd 1 is exact hetzelfde, anders zijn 7 tracks op cd2; die staan NIET op MoFo4. Tsja... Waarom? We're only in it for the Money zullen we maar zeggen. De 7 afwijkende tracks zijn leuk, aardig, prachtig, etc. Maar als je de 4cd versie hebt niet eens een heel waardevolle aanvulling (ja, voor de échte fans natuurlijk wel) Een stukje live... Hoe dan ook als je de 2cd-versie wil ben je ook goed uit. Wat nu te kopen? Voor de nieuwe fans gewoon de Ryko versie van Freak Out kopen. En vind je dat nu echt het meest geweldige ooit, koop dan meteen MoFo4 (als dat nog kan). De fans, die hebben pech en zullen beide versies moeten kopen. Daar ben je nu eenmaal fan voor. En eerlijk gezegd heb je dan meer aan MoFo dan aan bv. Joe's XMasage. |
|
CD 1
|
CD 2
|
| © words: Paul 2007 / pixs ZFT |
