Tien jaar na zijn dood beïnvloedt Zappa´s muziek nog steeds de popcultuur. Met zo´n honderd verkrijgbare opnames - van zijn revolutionaire werk met de Mothers of Invention tot zijn invloedrijke eerste soloalbum, Lumpy Gravy - blijft Frank Zappa een klassiek Amerikaans icoon. Talloze bands zijn beïnvloed door Zappa´s muziek (of hebben hem zelfs schaamteloos geïmiteerd) en een scala aan muzikale talenten heeft deel uitgemaakt van Zappa´s band, onder wie Captain Beefheart, Jean-Luc Ponty, George Duke, Lowell George en Steve Vai. En nu heeft Barry Miles, auteur van vele bestsellers, die Zappa persoonlijk heeft gekend en aanwezig was bij de opnames van enkele van zijn belangrijkste albums, een definitieve biografie over Zappa geschreven.
Zappa is een sprankelend en meeslepend portret van een rebel, artiest, en een waarlijk visionaire muzikant, kortom van een Amerikaanse legende, geschreven door een van de meest gerespecteerde biografen in de wereld van de rock....

...aldus de tekst bij het boek.

Wat vind ik ervan:

Thomas Rap bracht onlangs de nederlandse (met kleine letter tegenwoordig?) vertaling van dit boek uit. Om kort te gaan: het is een aanfluiting en zou eigenlijk meteen uit de handel genomen moeten worden. De reden: er staan honderden(!) fouten in. Namen staan fout, songs zijn fout, mensen als Ray en Roy worden verwisseld, feiten kloppen niet en ga zo maar door. Ik heb daarover al met de uitgever gemaild. Deze erkent de gemaakte fouten en heeft beloofd de onmuzikale vertaalsters en de corrector op hun hoofden te geven. Dat is leuk om te lezen, maar helpt niet meer voor dit boek. Dat is ergernis nummer 1. Ergernis nummer 2 is de tekst van Miles zelf. Miles is iemand die in de jaren zestig voor Undergroundbladen schreef. Helaas is hij ook in de jaren zestig blijven hangen. Daarnaast heeft hij een conflict met Zappa gehad en is zijn stijl behoorlijk negatief geworden. Dat blijkt uit dit boek. Het is niet een feitenboek, maar een boek over hoe Miles tegen Zappa en diens leven aankijkt. Daar word ik niet vrolijk van; het is makkelijk om tegen iemand aan te schoppen, maar doe dat dan met 'facts' en niet met suggestieve meningen en halve waarheden. Het laatste interview van Miles met Zappa dateert uit 1979.  Dat maakt meteen de indeling van het boek duidelijk: heel veel aandacht voor de beginperiode (net als zoveel andere auteurs overigens) en na 1979 gaat het in rap temp naar het eind. Daarbij doet Miles weinig moeite die periode te belichten of er serieus mee om te gaan, wat nog meer suggestieve teksten oplevert. Fijn dat hij nog constateert dat Rycko (!) de cd's levert, maar enig inzicht in de materie heeft hij niet. Is er dan niets leuks aan dit boek? Toch wel. Zeker de verklaringen voor sommige songtitels lijken plausibel en dat is dan letterlijk leuk om te lezen. Helaas is dat ook het enige lichtpuntje.  Heb je interesse in die feiten wacht dan nog even tot dit boek in de ramsj ligt. Ik weet bijna zeker dat dat heel snel zal gebeuren. I can see for Miles....

© Paul, december 2005

* I Can See for Miles is de tekst van een song van The Who en is hier natuurlijk cynisch gebruikt
 

reactie van de Uitgever:

N.a.v. mijn mail naar de uitgever over al die fouten kreeg ik de volgende reactie:

"Nooit leuk natuurlijk, voor een uitgever, om te horen dat een boek veel fouten bevat. Ik weet wel dat juist de vertalers en de corrector al een flink aantal fouten uit de originele tekst hadden gehaald, en als blijkt dat het origineel al veel fouten bevat, kunnen we dat hen niet primair aanrekenen. maar goed, het boek is nu gedrukt, dus het blijft allemaal vervelend natuurlijk."

Er werd vervolgens gevraagd enige fouten door te mailen. Dat heb ik natuurlijk zonder enig probleem kunnen doen. Slotreactie is deze:

"Veel dank voor de moeite, Paul. Ik ga de vertalers en de corrector een lesje leren, en voor mij is dit natuurlijk ook weer een wijze les. Boeken uitgeven - het is een vak, hoor! all the best,

vriendelijke groet,
Paul Brandt Fondsredacteur Uitgeverij Thomas Rap"