Dossier Do(os)zijn

DOSSIER DO(OS)-ZIJN

YCDTOSA - Vol. 1-6

Een historisch, filosofisch en wiskundig onderzoekje naar het fenomeen 'mysterie-dozen' in relatie tot Mr. F.V. Zappa. Om dit artikel te kunnen schrijven heb ik 20 jaar nodig gehad. Het geeft, voor geinteresseerden in het YCDTOSA-project, achtergrond-informatie en een wat wiskundige analyse. Ik heb voor de samenstelling elk medium gebruikt, zowel potlood, balpen, papier als digitale apparatuur. Grote zorg is besteed aan de opbouw; helaas zijn enkele bronnen niet zo uitgebreid, met name die uit de jaren zestig. Desalniettemin hoop ik dat het komende stuk voor de lezer(es) anno 1992 voldoende interessants biedt.
Facts are Stupid Things 1969 - The Mothers worden ontbonden. Zappa kondigt aan dat hij erg veel materiaal heeft liggen en erover denkt dat in een doos, bestaande uit 12 lp's, uit te brengen en wel onder de naam 'History and Collected Improvisations of the Mothers of Invention' (deze naam werd later op dubieuze wijze ge/mis-bruikt door bootleggers). De set zou materiaal bevatten van de Mothers/Zappa uit de periode 1962-1969. Als lp-titels werden genoemd: Before the Beginning, The Cucamonga Era, Boogie, The Merely Entertaining Mothers of Invention, Business Record, Soup and Old Clothes, The Orange County Lumber Truck en The Weasel Music. 1970 - Burnt Weenie Sandwich en Weasels Ripped My Flesh (The Weasel Music?) komen uit. Beiden bevatten tracks van bovengenoemde lp's. Gevolg is dat het project wordt teruggebracht tot 10 lp's. 1971 - Er zijn plannen om (toch weer) 12 lp's middels een speciaal opgezet postorder-bedrijf, *The Mothers of Invention Record Club, te verkopen. Een jaar lang zou elke maand een lp uitkomen. Met de Amerikaanse Playboy* werd onderhandeld over een bijbehorende advertentie-campagne. 1974 - In een interview vertelt Zappa dat hij 9 lp's onder de naam No Commercial Potential gaat uitbrengen. NCP zal in 3 sets van 3 lp's uitgebracht worden via Zappa's eigen Bizarre label. 1977 - Warner Brothers (!) gaat volgens onbevestigde berichten een set van 10 lp's uitbrengen. 1979 - "Als er een box gaat uitkomen, bestaande uit 9 lp's, zou die het best voor de kerst in de winkel kunnen liggen," aldus Zappa. Zijn toenmalige platenmaatschappij CBS is niet zo geinteresseerd, maar Virgin Records heeft serieuze plannen. 1984 - Nu is het de beurt aan Zappa's nieuwe platenmaatschappij EMI. Plannen zijn er voor een luxe box met een onbekend aantal lp's. 1988 - Onder de titel You Can't Do That On Stage Anymore, Vol. 1 verschijnt op Zappa Records de eerste van 6 dubbel cd's en daarmee deel 1 van de langverwachte release van oud en onbekend materiaal. 1992 - Met YCDTOSA, Vol. 6 wordt het laatste deel uit de serie uitgebracht. Was het de moeite waard? Wat hebben we er nu eigenlijk allemaal bij aan materiaal? Questions, questions, flooding in the mind of the concerned young Zappa-fan(atic)... Hieronder volgt iets wat een antwoord kan zijn...
Now This is Very Scientific Begin juli '92 ligt voor me een ca. 15 cm hoge stapel, bestaande uit 6 cd-dozen, uitgevoerd in de 6 primaire kleuren, elk met 2 cd's, 12 (toch weer die twaalf) totaal, goed voor bijna 13 uur muziek en aanverwante zin en onzin. Opmerkelijk is dat naarmate de serie vordert het aantal tracks toeneemt: 28 - 20 - 25 - 34 - 38 - 36 en Vol. 5 is kampioen. Met de 12 cd's zijn we ca. f 360,- armer, maar 181 tracks rijker. Ongeveer 56 daarvan, grofweg 1/3, is helemaal nieuw en dan heb ik de verhalen, toelichtingen, audience participation, Greyhound-talks enzovoorts niet meegeteld. Het grootste deel van die 56 tracks, 21 - bijna de helft -, is afkomstig van YCDTOSA, Vol. 5. Van de 181 tracks komt het merendeel (37) uit 1984 (vnl. van Vol. 3), de 2e plaats is voor zowel 1982 als 1969 met elk 28 tracks (beiden vnl. van Vol. 5). Vierde wordt 1974 met 23 tracks (Vol. 2). Pas op ruime afstand volgen nog enkele te meten jaren als: 1980 en 1981 (beiden 9 tracks), 1988 (8) en 1970 (7).
May I Have Your Votes Please? Bovenstaande rekenarij geeft aan dat Zappa's definitieve keus een accent legt op/rondom vier perioden; elke perioden met daarbij behorende bands die hij, gezien die keus, blijkbaar het meest interessant vindt: 1. 1969 - periode 'Uncle Meat' 2. 1974 - periode 'Roxy & Elsewhere' 3. 1982 - periode 'Ship Arriving/You Are/Tinseltown' 4. 1984 - periode 'Them or Us/Thingfish' Deze opsomming maakt meteen duidelijk dat er enkele perioden zijn die middels het YCDTOSA-project weinig of geen extra aandacht krijgen (en daarom dan minder belangrijk zijn?) · de beginperiode vanaf/voor Freak Out tot Uncle Meat (wordt wellicht gecompenseerd door Ahead of Their Time en Lost Episodes. Ook noemenswaard is de niet via Zappa Records/Barking Pumpkin uitgebrachte cd Cucamonga Years) · de periode rondom de jaren '70 met de Turtle-leden (misschien goedgemaakt door Playground Psychotics) · de 'big band'-periode Waka/Wazoo (geen compensatie, geen aanvullingen; jammer) · halverwege en eind jaren '70, rondom Sheik Yerbouti/New York/Zoot Allures. Met name van de band in de kleine bezetting (met Andre Lewis/Roy Estrada/Terry Bozzio/Nappy Brock) is er nauwelijks iets op cd verschenen. Van New York is blijkbaar al genoeg elders op cd en sporadisch komen er extra tracks uit rondom de Sheik-tijd. · de periode na 1984. Maar ja, Jazz from Hell door een live band? En van de '88-band is er al heel veel moois op cd. Met de diverse aanvullingen komen we dus tot een vrij uitgebreid extra geheel. Want, laten we niet vergeten dat we wel veel, maar steeds 'oud' werk krijgen. Dat een flink deel daarvan onbekend of in een gevarieerde versie is maakt YCDTOSA tot een aantrekkelijk geheel. Wat het hele project echt bijzonder maakt is het feit dat alle 181 tracks (op een enkele uitzondering na) bestaan uit live-opnamen door diverse bands, opgenomen tussen 1968 - 1988. Zowel de kwaliteit als kwantiteit die ons op deze manier geboden wordt vind ik ronduit indrukwekkend. Ik ken dan ook geen enkele andere artiest die een dergelijk project op deze wijze zou kunnen uitbrengen.
We're Building a Series De hele serie is min of meer in drie delen te splitsen: 1. Vol. 1 en 6 2. Vol. 2 3. Vol. 3 en 4 Vol. 5 zou je de 'missing-link' tussen 1/6 enerzijds en 3/4 anderzijds kunnen noemen. Vol. 2 valt er eigenlijk geheel uit. Niet zo gek, als je bedenkt dat dit eigenlijk één concert van één band op één plaats is. Gezien de collage-achtige stijl van de andere vijf delen vind ik nog altijd dat dit deel 'uit-de-toon' valt en gewoon als 'The Helsinki Concert' uitgebracht had moeten worden. De opbouw van de delen 1/6 is nagenoeg identiek. In echt Zappiaanse stijl wordt een collage gemaakt van stukken muziek, afgewisseld met fragmenten audience participation en tapes van wetenswaardige(?) praatjes van ex-Mothers. In deze opzet lopen de jaartallen van de diverse tracks en dito bands helemaal door elkaar en met name dat aspect maakt deze serie juist zo interessant. Want wat is er nu leuker/interessanter om een track uit 1982 naadloos over te horen lopen in een track uit bv. 1968. Iets voor Conceptual Continuity Freaks! Die fragmentarische opbouw is echter nauwelijks aanwezig bij de delen 3 en 4 en op een andere wijze op Vol. 5 (Over Vol .2 heb ik het al gehad). Deel 5 is, zoals gezegd, een soort 'koppeling'; disc 1 bestaat uit veel oud werk, in de collage-achtige stijl en disc 2 heeft qua opbouw meer van de Vol's. 3 en 4. Deze laatste bieden genadeloos muziek, zonder de luisteraar de kans te gunnen even op adem te kunnen komen en zijn in die zin 'heavy releases', waarbij Vol. 4 meer variatie biedt en wat dat betreft beter verteerbaar is. Het merendeel van deze twee delen is afkomstig uit begin jaren '80, waardoor i.t.t. de andere delen (m.u.v. Vol. 2) een vrij gelijkmatige 'sound' ontstaat. Deze keus heeft vermoedelijk alles te maken met het feit dat Zappa vindt dat juist op deze manier duidelijk hoorbaar wordt - hij schrijft dat ook in de begeleidende inlays - dat de latere bands beter spelen dan de oudere. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik, zeker gezien de lange voorgeschiedenis, naar de releases van juist die oudere bands het meest nieuwsgierig was. Wellicht alleen pure nostalgie, want toen is het bij mij allemaal begonnen. Zo moet ik dus heel subjectief bekennen dat Vol. 5, disc 1, bij mij ronduit favoriet is (gevolgd door 6, 1, 4, 3, 2). Overigens niet alleen bij mij, want tot mijn stomme verbazing klom deze cd zelfs tot nummer 74 in de CD-Top 100 en zo'n 'hoge' notering is voor een Zappa-release lang geleden. Subjectief als ik ben kan ik net zoveel waardering opbrengen voor de '88-band, want die is voor mij ronduit de beste aller tijden. Dat Zappa die mening wellicht deelt blijkt uit de aandacht die deze band nog eens krijgt. Ondanks 5 volle cd's (Broadway/Best Band/Jazz Noise) is er nog plaats gemaakt voor 8 tracks, die meer dan de moeite waard zijn. Onmisbaar onderdeel van de serie zijn de liner-notes die meestal duidelijk maken waarom een of meerdere tracks zijn geselecteerd. Met name bij Vol. 4 en in zekere zin bij Vol. 6 is de afwezigheid ervan dan ook een groot gemis. (het zou goed zijn om die eens op de een of andere manier van Zappa los te krijgen).
Soft Sell Conclusion Concluderend kan ik stellen dat we met de zes delen van YCDTOSA, als Zappa fan(aat), een mooie aanvulling op de rest van 's mans' oeuvre hebben gekregen. Vele afwijkende versies en met name de vele nieuwe-oude tracks zijn meer dan de moeite waard. Misschien had het accent iets minder rond begin jaren '80 kunnen liggen, maar over het geheel genomen is de serie evenwichtiger dan ik in eerste instantie zou vermoeden. Daarbij speelt ook de mij vaak gestelde vraag mee: "Waar moet je in een catalogus van bijna 50 cd's nu beginnen?". YCDTOSA biedt een goede dwarsdoorsnede door het hele rock-werk van Frank Zappa en geeft als zodanig een uitstekend beeld van 27 jaar Zappa-muziek. Een mooie afsluiter voor een mooie periode en nu... op naar iets helemaal nieuws.
words etc. 1992 - 2008 © Paul Lemmens
discs & tracks

disc 1 The Florida Airport Tape Once Upon A Time Sofa #1 The Mammy Anthem You Didn't Try To Call Me Diseases of The Band Tryin' To Grow A Chin Let's Make The Water Turn Black / Harry, You're A Beast / The Orange County Lumber Truck The Groupie Routine Ruthie-Ruthie Babbette I'm The Slime Big Swifty Don't Eat The Yellow Snow disc 2 Plastic People The Torture Never Stops Fine Girl Zomby Woof Sweet Leilani Oh No Be In My Video The Deathless Horsie The Dangerous Kitchen Dumb All Over Heavenly Bank Account Suicide Chump Tell Me You Love Me Sofa #2	disc 1 Tush Tush Tush (A Token Of My Extreme) Stinkfoot Inca Roads RDNZL Village Of The Sun Echidna's Arf (Of You) Don't You Ever Wash That Thing? Pygmy Twylyte Room Service The Idiot Bastard Son Cheepnis disc 2 Approximate Dupree's Paradise Satumaa (Finnish Tango) T'Mershi Duween The Dog Breath Variations Uncle Meat Building A Girl Montana (Whipping Floss) Big Swifty`----------` FZ: lead guitar/vocal Napoleon Murphy Brock: sax/vocal George Duke: keyboards/vocal Ruth Underwood: percussion Tom Fowler: bass Chester Thompson: drums	disc 1 Sharleena Bamboozled By Love/Owner Of A Lonely Heart Lucille Has Messed My Mind Up Advance Romance (1984) Bobby Brown Goes Down Keep It Greasey Honey, Don't You Want A Man Like Me? In France Drowning Witch Ride My Face To Chicago Carol, You Fool Chana In De Bushwop Joe's Garage Why Does It Hurt When I Pee? disc 2 Dickie's Such An Asshole Hands With A Hammer Zoot Allures Society Pages I'm A Beautiful Guy Beauty Knows No Pain Charlie's Enormous Mouth Cocaine Decisions Nig Biz King Kong Cosmik Debris	disc 1 Little Rubber Girl Stick Togethe My Guitar Wants To Kill Your Mama Willie The Pimp Montana Brown Moses The Evil Prince Approximate Love Of My Life Mudd Club Version Let's Move To Cleveland Solos (1984) You Call that Music? Pound For A Brown Solos (1978) The Black Page (1984) Take Me Out To The Ball Game Filthy Habits The Torture Never Stops Original Version disc 2 Church Chat Stevie's Spanking Outside Now Disco Boy Teen-Age Wind Truck Driver Divorce Florentine Pogen Tiny Sick Tears Smell My Beard The Booger Man Carolina Hard Core Ecstasy Are You Upset? Little Girl Of Mine The Closer You Are Johnny Darling No, No Cherry The Man From Utopia Mary Lou	disc 1 The Downtown Talent Scout Charles Ives Here Lies Love Piano/Drum Duet Mozart Ballet Chocolate Halvah JCB & Kansas On The Bus #1 Run Home Slow: Main Title Theme The Little March Right There Where Is Johnny Velvet? Return Of The Hunch-Back Duke Trouble Every Day Proto-Minimalism JCB & Kansas On The Bus #2 My Head? Meow Baked-Bean Boogie Where's Our Equipment? FZ/JCB Drum Duet No Waiting For The Peanuts To Dissolve A Game Of Cards Underground Freak-Out Music German Lunch My Guitar Wants To Kill Your Mama disc 2 Easy Meat Dead Girls Of London Shall We Take Ourselves Seriously? What's New In Baltimore? Mōggio Dancin' Fool RDNZL Advance Romance City Of Tiny Lites A Pound For A Brown (On The Bus) Doreen The Black Page #2 Geneva Farewell	disc 1 The M.O.I. Anti-Smut Loyalty Oath The Poodle Lecture Dirty Love Magic Finger The Madison Panty-Sniffing Festival Honey, Don't You Want A Man Like Me? Father O'Blivion Is That Guy Kidding Or What? I'm So Cute White Person Lonely Person Devices Ms. Pinky Shove It Right In Wind Up Working In A Gas Station Make A Sex Noise Tracy Is A Snob I Have Been In You Emperor Of Ohio Dinah-Moe Humm He's So Gay Camarillo Brillo Muffin Man disc 2 NYC Halloween Audience The Illinois Enema Bandit Thirteen Lobster Girl Black Napkins We're Turning Again Alien Orifice Catholic Girls Crew Slut Tryin' To Grow A Chin Take Your Clothes Off When You Dance Lisa's Life Story Lonesome Cowboy Nando 200 Motels Finale Strictly Genteel
for all discs, except 2: check discs for musicians!!!